่างเต็มที่ แค่นี้ก็เพียงพอที่จะทำให้พวกเขารู้สึกซาบซึ้งใจแล้ว
เมื่อรถยนต์แล่นมาถึงประตูหมู่บ้าน ก็ถึงช่วงเวลาที่ทุกคนต้องจากกัน
หานชิงอวี่รับกุญแจมาจากคนขับรถ ก่อนจะพูดกับสองพี่น้องตระกูลเจียง
“เอาล่ะ ค่อนข้างดึกแล้ว ผมจะไม่ขึ้นไปกับพวกคุณ”
“ไม่ต้องกังวลว่าจะหาห้องพักไม่เจอ ห้องที่จะให้พวกคุณพักได้ถูกจัดเตรียมไว้เรียบร้อยแล้ว หากมีข้อสงสัยอะไร ก็ถามเจ้าหน้าที่ขอหาน เทคโนโลยีที่อยู่ข้าง ๆ นี้ได้เลย”
“อ้อ ใช่แล้ว ต่อไปอย่าลืมระวังตัวด้วย”
เจียงหวู่ฟังจบก็โค้งให้กับหานชิงอวี่ที่กำลังจะขึ้นรถในทันที
“พี่อวี่ ขอบคุณครับ”
“จริง ๆ ต้องขอบคุณที่คุณดูแลพวกเราในช่วงเวลาแบบนี้ ผมกับเสี่ยวหยวนถึงได้หนีออกมาจากเงื้อมมือของพวกนั้นได้หลายต่อหลายครั้ง”
“ถ้าไม่ใช่เพราะคุณ ผมกับเสี่ยวหยวนคงจะโดนทำร้ายไปไม่รู้กี่ครั้งแล้ว”
สิ่งที่เขาพูดนั้นล้วนเป็นความจริง
เพราะเฝิงเว๋ยเป็นคนที่มีเล่ห์เหลี่ยมแพรวพราวมาตั้งแต่เด็ก แต่สำหรับเจียงหวู่ที่แม้จะมีประสบการณ์การต่อสู้ในโลกภายนอกอยู่บ้าง แต่ก็คงไม่สามารถเป็นคู่ต่อสู้ของเฝิงเว๋ยได้
หากไม่ได้รับความช่วยเหลือจากหานชิงอวี่ พวกเขาคงไม่สามารถหนีออกจากเงื้อมมือของบริษัทเฝิงได้
เจียงหลานหยวนเห็นว่าจู่ ๆ พี่ชายก็ทำหน้าจริงจังขึ้นมา เธอจึงโน้มตัวลงเล็กน้อย แล้วกล่าวขอบคุณหานชิงอวี่
“ใช่แล้วค่ะคุณหมอหาน คุณช่วยฉันมากกว่าที่ช่วยพี่ชายฉันอีกนะคะ”
“ถ้าไม่ใช่เพราะคุณหมอ บาง
