?ชายร่างสูงใหญ่ได้ปรากฏตัวขึ้นบนผืนฟ้าชายผู้มีจิตวิญญาณอันกล้าหาญคนนี้มีคิ้วเข้ม ดวงตาเปล่งประกายดั่งดวงดารา บนหน้าผากมีดวงตาที่กำลังเบิกกว้างอีกหนึ่งดวงดูเหมือนว่าเขาคือเอ้อหลางเสินจริงๆ อย่างไม่ต้องสงสัยยิ่งเมื่อมีสุนัขท่าทางดุร้ายที่อยู่ใกล้ๆ เท้าของเขา“ข้ามาช้าไปสักหน่อย พระนางหวังหมู่โปรดให้อภัยข้าด้วย”เอ้อหลางเสินประสานมือคำนับหวังหมู่ แล้วกล่าวออกมา“เอ้อหลางเสินมาก็ดีแล้ว ข้าจะปล่อยให้เจ้าจัดการกับโจรคนนี้”เมื่อเห็นว่าเอ้อหลางเสินมาที่นี่ หวังหมู่ก็มีท่าทีโล่งใจขึ้นมา“แย่แล้ว จบเห่แน่นอน……………”เจียงลั่วจูจ้องมองด้วยสายตากังวลใจ“ฉินเฉา………….หากเห็นท่าไม่ดีแล้วจริงๆ เจ้าจะหนีออกไปก่อนก็ได้…………….”จิ่วเทียนเซียนเฟยก็กล่าวออกมาเช่นกัน “เป้าหมายของพวกเขาคือข้า หากเป็นเจ้าจะต้องหนีออกไปได้แน่……………..”“พูดจาเหลวไหลอะไรอยู่? ถ้าฉันจะไป ฉันก็จะต้องพาเธอไปด้วย”ไม่รู้ทำไม แต่ฉินเฉาได้จับมือขาวนวลของจิ่วเทียนเซียนเฟยขึ้นมามือเล็กๆ ของเธอนั้นเย็นเล็กน้อย นั่นอาจจะเป็นเพราะความทุกข์ใจ“ถ้าเธอไม่ไป ฉันก็จะไม่ไป”“ตะ แต่น˺าโคลนบนสวรรค์ ไม่ควรหยดลงมาถึงตัวเจ้า…………..”ใบหน้าของจิ่วเทียนเซียนเฟยขึ้นสีแดงอยู่เล็กน้อย ในขณะที่เธอกล่าวออกมา“ถึงไม่มีเธอ ฉันกับสวรรค์ก็มีความแค้นที่สะสางกันไม่ได้อยู่แล้ว”ฉินเฉากล่าวออกมา พลางหันหน้าไปมองหวังหมู่ “ฉันไม่ชอบขี้หน้ายัยแก่คนนั้นอยู่แล้วด้วย ถ้าไม่อัดเธอสักที ฉ
