ันก็คงจะรามือไม่ได้”“ฉินเฉา……….”จิ่วเทียนเซียนเฟยไม่รู้ว่าควรจะพูดอะไรออกมาดีแต่ในหัวใจของเธอมันรู้สึกอบอุ่นมากเหลือเกินในเวลานี้ เสียงของหลัวเนี่ยได้ดังเข้ามาในหูของฉินเฉา“เอ้อหลางเสิน? เจ้าเด็กคนนั้นเองรึ?”“นายรู้จักเขางั้นเหรอ?”“ก็ใช่ ตอนที่ประมือกัน เจ้าเด็กคนนั้นไม่ได้มาท้าทายข้ามากสักเท่าไหร่”หลัวเนี่ยหวนคิดกลับไป“โอ้ แล้วเขาแข็งแกร่งมากไหม?”“แข็งแกร่งมาก”หลัวเนี่ยตอบกลับมา “สามารถรับกระบวนท่าของข้าได้ถึงสิบกระบวนท่า แข็งแกร่งมากเชียวล่ะ”เชี่ย ตาแก่โรคจิต“เจ้าอย่าได้ดูถูกข้าแบบนั้นสิ ตอนที่ข้าเป็นนักรบอันดับหนึ่งแห่งสวรรค์ นอกจากอิงเทียนแล้ว ข้าก็ไม่เคยเกรงกลัวใคร แม้แต่เหรินซุนกับกุ่ยซุนก็ยังไม่ใช่คู่ต่อสู้ของข้าเลย แม้ว่าข้าจะไม่มีพลังเทพ แต่พลังของข้าก็อยู่เหนือกว่าเซียนเหล่านี้เป็นร้อยเท่า”หลัวเนี่ยกล่าวด้วยความภาคภูมิใจ“เลิกกินบุญเก่าของตัวเองได้แล้ว มาช่วยฉันฝ่าวิกฤตครั้งนี้ดีกว่าน่า”“เหอะ เจ้าจะไปกังวลอะไร? เจ้าหนูคนนั้นเป็นเซียนศักดิ์สิทธิ์ระดับแรกถึงระดับกลาง เจ้าก็ฝึกฝีมือตัวเองไปซะเลยสิ”“เชี่ย ให้ฝึกฝนกับเอ้อหลางเสินเนี่ยนะ? เรื่องนี้มันจะเกินไปหรือเปล่า!”“ระดับความเร็วของพื้นฐานการฝึกตนของเจ้า มันก็เรียกว่าเกินจริงอยู่แล้ว ข้าไม่พูดด้วยแล้ว วันนี้ข้ากับเจ้าหนูหลัวจะต้องต่อสู้กัน ดูซิว่านักสู้ทั้งสี่คนของข้าจะเอาชนะเจ้านั่นได้ยังไง”จากนั้นชายชราก็หลบเข้าไปในถ˺าต่อท
