ั้นเอง จู่ๆ ฉินเฉาก็ถอนหายใจออกมาด้วยความโล่งอกเขาเงยหน้าขึ้น จ้องมองหวังหมู่แล้วกล่าวออกมาว่า“ฉันยอมรับว่าเธอพูดถูกจริงๆ”ฉินเฉามีท่าทีจนปัญญา เขากล่าวออกมาว่า “การต่อกรกับสวรรค์มันไม่มีประโยชน์อะไรจริงๆ ด้วย ฉันต้องเลือกสวรรค์ มันถึงจะเป็นวิธีคิดที่ฉลาดที่สุด”“อื้อ อื้อ!”ดวงตาของเจียงลั่วจูเบิกกว้าง ราวกับว่ากำลังสาปแช่งฉินเฉาอยู่จิ่วเทียนเซียนเฟยรู้สึกโล่งใจขึ้นมาอย่างไม่รู้สาเหตุเท่านี้เขาก็มีชีวิตอยู่ต่อไปได้แล้วแต่ว่าทำไมเธอกลับรู้สึกเจ็บปวดใจถึงขนาดนี้…………..เธอหลับตาลงอย่างช้าๆ ยกมือขึ้นกุมหน้าอกตัวเองเธอรู้สึกอยากตายมากเหลือเกิน“ฮ่าๆๆ! ดีมาก เจ้าช่างเป็นคนที่ชาญฉลาดจริงๆ!”หวังหมู่หัวเราะลั่น “นับตั้งแต่นี้ต่อไป เจ้าคือหัวหน้ากองพันในกองทัพสวรรค์ของพวกเรา ข้าขอสั่งให้เจ้า…………….”“เดี๋ยวก่อน”ฉินเฉายกมือขึ้นอย่างฉับพลัน แล้วกล่าวออกมาว่า “ฉันพูดเมื่อไหร่ว่าจะเป็นหัวหน้ากองพันของพวกเธอ?”“ว่าไงนะ?”ทุกคนต่างตกตะลึงไปในทันทีจิ่วเทียนเซียนเฟยลืมตาขึ้นมาอีกครั้ง“ขอโทษที ฉันบอกว่าถ้าฉันเลือกสวรรค์ นั่นจะเป็นวิธีคิดที่ฉลาดที่สุด”ฉินเฉายกง้าวสายฟ้าขึ้นมา ชูมันไว้บนอากาศ แล้วกล่าวออกมาพร้อมรอยยิ้ม“แต่น่าเสียดายที่ฉันดันเป็นคนโง่ ไปเลย ง้าวสายฟ้า!”จากนั้นเขาก็เปล่งเสียงตะโกนออกมา เหวี่ยงง้าวสายฟ้าลงไปในทะเลเมฆใต้ร่างทันใดนั้นเอง สายฟ้าอันรุนแรงก็พุ่งผ่านเข้ามาในประตูสวรรค์ทางทิศใต้แห่งนี้ส
