ายฟ้าดังกล่าวแพร่กระจายไปทั่วทิศทาง ตอนนี้เซียนบนสวรรค์ต่างตกอยู่ในความชุลมุนวุ่นวายด้วยพลังของพวกเขา ถึงแม้ว่าสายฟ้าเหล่านี้จะทำอันตรายใดๆต่อพวกเขาไม่ได้ แต่เมื่อรับมันเข้าไป ก็ยังรู้สึกแย่อยู่ดี“ฉินเฉา เจ้าคนบัดซบ เจ้าคิดเหรอว่าจะหนีไปจากเงื้อมมือของข้าได้!”หวังหมู่คำรามออกมาไท่ซ่างเหล่าจวินที่อยู่ข้างๆ ชูอัญมณีเม็ดหนึ่งขึ้นมาทันที“ตรึง!”ทันใดนั้น สายฟ้าที่แผ่กระจายออกไปทั่วทิศ ก็พลันถูกดูดเข้าไปในอัญมณีของไท่ซ่างเหล่าจวินสายฟ้าสลายไปแล้ว มีเพียงฉินเฉาที่ยังคงยืนนิ่งงันทางออกของประตูสวรรค์ทางทิศใต้ถูกปิดผนึกไปแล้ว เขาไม่มีทางหนีออกไปไหนได้“ฉินเฉา เจ้าเป็นผู้รนหาที่ตายเองนะ”หวังหมู่ขบเขี้ยวเคี้ยวฟันด้วยความเกลียดชังเธอเป็นถึงพระนางหวังหมู่ แต่กลับถูกมนุษย์คนหนึ่งหลอกลวงเสียได้จิ่วเทียนเซียนเฟยนั้นเหม่อมองฉินเฉาเขา…………เลือกเธอ“ฉินเฉา เจ้าไม่จำเป็นต้องมาสนใจข้า เจ้ารีบไปเถอะ!”น˺าตาไหลออกมาจากหางตาของเธอเธอรู้ความในใจของฉินเฉาแล้ว แม้ว่าจะต้องตายไปจริงๆ เธอก็ไม่มีอะไรที่จะต้องเสียใจ“ยัยโง่ ฉันบอกแล้วไงว่าจะพาเธอออกไปให้ได้”ฉินเฉาหันหน้ากลับมามองจิ่วเทียนเซียนเฟย “ฉันไม่อยากเป็นไอ้ลูกหมาที่รักษาคำพูดของตัวเองไม่ได้หรอกนะ”“เจ้ามีแต่จะต้องตายเท่านั้น”หวังหมู่กล่าวอย่างเย็นชา “ลำพังเพียงแค่พื้นฐานการฝึกตนของเจ้า จะมาต่อกรกับสวรรค์ได้ยังไง?”“ใช่ เธอพูดถูก”ฉินเฉาพยักหน้ารับ “ด้วยพื้นฐานการ
