ตของเธอออกมาได้
ในสถานการณ์แบบนี้ เธอเองก็ไม่ได้อยากจะตำหนิพี่ชายของตัวเองเลยจริง ๆ
เจียงหวู่เห็นท่าทางแบบนี้ ในที่สุดก็ตัดสินใจที่จะไม่แกล้งน้องสาวต่อไป และอธิบายให้เธอฟังตรง ๆ
“สบายใจได้เลยเสี่ยวหยวน พี่ชายเธอเซ็นชื่อปลอมลงไปในสัญญานั้น”
ดวงตาของเจียงหลานหยวนเบิกกว้างขึ้นทันที แววตาของเธอเต็มไปด้วยความหวัง
แต่ด้วยความที่เจียงหวู่เป็นคนพูด เธอจึงยังรู้สึกว่าเรื่องนี้ดูจะไม่น่าเชื่อถืออยู่ดี
“ชะ…ชื่อปลอมเหรอ?!”
จริง ๆ แล้วการที่เจียงหลานหยวนจะรู้สึกประหลาดใจก็ไม่แปลกอะไรเพราะว่าตามความคิดของนักศึกษาอย่างเจียงหลานหยวนแล้ว ตั้งแต่เด็กจนโตเธอไม่เคยมีประสบการณ์หลอกลวงใครมากนัก
ทุกคนต่างก็สอนให้เธอซื่อสัตย์
ดังนั้นเมื่อได้ยินเจียงหวู่พูดว่าตอนที่เซ็นชื่อไปเมื่อครู่ใช้ชื่อปลอม เธอถึงกับรู้สึกช็อกไปชั่วขณะ
เจียงหลานหยวนมองเจียงหวู่ที่นั่งอยู่เบาะหน้าด้วยความรู้สึกที่ยากจะเข้าใจนัก แล้วก็หันไปมองหานชิงอวี่ราวกับกำลังจะขอการยืนยันความจริงของเรื่องนี้
เมื่อเห็นว่าหานชิงอวี่ไม่ได้ปฏิเสธ เธอก็วางใจลงเล็กน้อย แต่ก็ยังมีข้อสงสัยอยู่บ้าง
“แล้วการเซ็นชื่อปลอมจะทำให้พวกเขาแยกไม่ออกเหรอ?”
“ฉันจำได้ว่าเมื่อกี้คนที่รับสัญญาไป เหมือนจะเหลือบมองชื่อบนเอกสารอยู่นะ!”
เมื่อเห็นว่าเจียงหลานหยวนยังคงมีข้อสงสัย เจียงหวู่ก็ยิ่งยืดอกอย่างภาคภูมิใจ
เพราะเจียงหลานหยวนนักศึกษาที่มีความรู้กว่าเขามากมายนัก เมื่อได้เ
