บทที่ 270 ข้อสงสัยของเจียงหลานหยวน
ขณะเดียวกัน อีกด้านหนึ่ง
ในรถยนต์สีขาวที่กำลังแล่นอยู่บนท้องถนน
เจียงหลานหยวนที่นั่งอยู่เบาะหลังร้องอุทานขึ้นมาอย่างตกใจ เพราะจู่ ๆ เธอก็เพิ่งสังเกตเห็นว่าที่เบาะหลังเวลานี้ยังมีชายสวมหมวกแก๊ปอีกคนนั่งอยู่ด้วย
เนื่องจากรถติดฟิล์มกรองแสง จึงทำให้เมื่อครู่ไม่สามารถมองเห็นได้จากด้านข้าง
เจียงหลานหยวนจึงเอ่ยถามเจียงหวู่ที่นั่งอยู่เบาะหน้าอย่างระมัดระวัง
“พี่ รถคันนี้…”
“เป็นรถร่วมใช่ไหม?”
ตอนนี้เพิ่งรอดพ้นจากสถานการณ์อันตรายมาหมาด ๆ ความกล้าหาญที่เคยมีเมื่อเผชิญหน้ากับคนร้ายก็หายไปโดยไม่รู้ตัว
ประกอบกับเหตุการณ์นี้เกิดขึ้นเพราะเธอจะไปทดลองงานที่ร้านหม้อไฟในตอนกลางคืน สิ่งนี้จึงทำให้เธอรู้สึกผิดและรู้สึกเป็นหนี้บุญคุณเจียงหวู่อย่างบอกไม่ถูก
เมื่อครู่เขาก็เพิ่งจะตะโกนใส่เธอ ซึ่งเป็นท่าทีที่ไม่เคยได้รับจากพี่ชายคนนี้มาก่อน
เจียงหลานหยวนคิดว่าตัวเองกำลังถูกเกลียด เสียงที่ใช้พูดจึงเบามากจนแทบจะไม่ได้ยิน
เจียงหวู่ได้ยินเช่นนั้นก็อดหัวเราะไม่ได้
เขาไม่ได้ตอบคำถามของเจียงหลานหยวนโดยตรง แต่กลับถามขึ้นมาแทน
“เป็นอะไรไปคุณหนูเจียง?”
“ทีก่อนหน้านี้ที่อยู่ต่อหน้าคนพวกนั้น ทำไมถึงดูมั่นใจนักล่ะ?”
“ยังไงก็ไม่ให้ฉันเซ็นสัญญา แถมยังบอกว่าไม่ให้ฉันมาที่แบบนี้เพื่อช่วยเธอ”
“แล้วทำไมตอนนี้ถึงได้พูดเสียงเบานักล่ะ?”
น้ำเสียงที่ยังคงมีท่าทีหยอกล้อเล็กน้อยเช่นเคยในทุกครั้งที
