กรียม“ใครกล้ามายุ่งกับเรื่องของสำนักเฟิงสุ่ย!”นักพรตเฒ่ากล่าวออกมา“ที่แท้ก็เป็นจมูกวัว [1] จากสำนักเฟิงสุ่ยนี่เอง”ร่างหนึ่งกระโดดลงมาจากบนฟ้า ร่วงลงมาอยู่ตรงหน้าหู่ลี่ลี่“ฉันจะมาจัดการกับแกทีหลัง”เขากล่าวออกมา แล้วก้มตัวลง นั่งยองๆ ลงกับพื้น ป้อนยาเม็ดหนึ่งเข้าไปในปากของหู่ลี่ลี่“กินซะ แล้วเธอจะรู้สึกดีขึ้น”“ฉิน………..เฉา………..”หู่ลี่ลี่นั้นไร้เรี่ยวแรง เธอฝืนลืมตาขึ้นมามองฉินเฉา ไม่รู้ทำไม จู่ๆเธอก็รู้สึกปลอดภัยขึ้นมาอย่างฉับพลันเธอรู้สึกว่า ตราบใดที่มีผู้ชายคนนี้อยู่ด้วย ถึงท้องฟ้าจะถล่มลงมาก็จะไม่เป็นอะไร“เด็กดี กลืนมันเข้าไป อีกเดี๋ยวเธอก็จะไม่เป็นอะไรแล้ว”“อืม……….”หู่ลี่ลี่กลืนยารักษาลงไป ทันใดนั้นความอบอุ่นกระแสหนึ่งก็ไหลเวียนจากท้องไปยังทั่วร่างกาย ความเจ็บปวดของเธอจางหายไปเจ็ดถึงแปดส่วนแล้วเป็นเม็ดยาที่มหัศจรรย์เหลือเกิน“เจ้าเป็นใคร? กล้าดียังไงถึงเข้ามายุ่งกับเรื่องของข้า?”“เรื่องของแกงั้นเหรอ?”ฉินเฉาลุกขึ้นยืน เขากำหมัดแน่น มองนักพรตจมูกวัวตรงหน้าด้วยสายตาเย็นเยียบ “แกทำร้ายผู้หญิงของฉัน ตอนนี้ยังมาหาว่าฉันเข้าไปยุ่งกับเรื่องของแกอีกเหรอ?”“ผู้หญิงของเจ้า?”นักพรตชราเลิกคิ้วขึ้นทันทีแต่ใบหน้าของหู่ลี่ลี่นั้นแดงก˹าใครเป็นผู้หญิงของนายมิทราบ………….เกลียดจริงๆ …………..ถึงแม้ว่าหู่ลี่ลี่จะคิดแบบนั้น แต่เธอก็ไม่ได้พูดออกไปมุมปากของเธอกลับกระตุกยิ้มออกมาเล็กน้อยแทน“เจ้าถึงกับแต่งงานกับอ