เส้นเลือดผุดขึ้นมาบนหน้าผากของชายชราเขาคิดที่จะทำให้หู่ลี่ลี่กลายมาเป็นสัตว์เลี้ยงของเขาแต่ดูเหมือนว่าเจ้าจิ้งจอกน้อยตนนี้จะไม่ยินดี“เป็นอสูรที่พยศเสียจริง”เขากล่าวออกมาอย่างเย็นชา “ข้าอยากจะเห็นเหมือนกัน ว่าเจ้าจะดื้อดึงได้จนถึงเมื่อไหร่”เมื่อพูดจบ เขาก็หยิบยันต์แผ่นหนึ่งมาเล็งไปยังหู่ลี่ลี่ แล้วตะโกนออกมา“คาถาปราบมาร!”ความเจ็บปวดเสียดแทงเข้าไปในหัวใจของหู่ลี่ลี่ในทันทีเธอกรีดร้องออกมาด้วยความเจ็บปวด หยดเหงื่อไหลลงมาอย่างต่อเนื่องความรู้สึกเจ็บปวดนี้กำลังบีบร่างกายของเธอ ให้เธอตายไปยังดีซะกว่า………….หู่ลี่ลี่มีความคิดนี้ผุดขึ้นมา“หากเจ้ายอมรับข้า ข้าจะถอนคาถาปราบมารให้เจ้า”นักพรตชรากล่าว“ฝัน……..ไปเถอะ………”ด้วยนิสัยของหู่ลี่ลี่ เธอยอมตายดีกว่าต้องยอมจำนนเธอหน้าซีดเผือด กัดริมฝีปาก ตอบนักพรตชรากลับไป“ดีมาก ดื้อดึงจริงๆ!”นักพรตชราตวัดสายตามองอย่างเย็นชา “งั้นก็ทำให้ข้าเห็นสิ ว่าเดรัจฉานตัวน้อยอย่างเจ้าจะต้านทานข้าได้สักกี่น˺า”สิ้นเสียงนั้น เขาก็เพิ่มพลังคาถาปราบมารให้มีอิทธิฤทธิ์แรงขึ้นร่างกายของหู่ลี่ลี่ที่อยู่ภายใต้คาถาได้กลิ้งลงไปกับพื้น ส่งเสียงกรีดร้องออกมาด้วยความทรมานแต่ในขณะนั้นเอง เปรี้ยง! สายฟ้ากลับผ่าลงมาใส่ร่างของนักพรตชราอย่างฉับพลัน“นี่มันอะไรกัน!”นักพรตชรารีบกระโดดถอยหลังไปอย่างรวดเร็ว สายฟ้าผ่าลงมายังพื้นดินในบริเวณที่เขาเคยยืนอยู่เมื่อครู่ จนพื้นดินกลายเป็นหลุมสีดำไหม้เ
