สามพยางค์ต่างหาก”“ไม่ต้องไปสนใจหรอก ฉันเรียนวิชาคณิตกับครูพละน่ะ”ฉินเฉาโพล่งขึ้นมา แต่ดูท่าว่าเจียงลั่วจูจะไม่เข้าใจคำศัพท์ในยุคสมัยใหม่และเป็นเช่นนั้นจริงๆ เจียงลั่วจูกำลังมึนงงกับประโยคนั้น“งั้นอย่ามัวแต่รีรอกันอยู่เลย พวกเรารีบไปตามจับตัวสองคนนั้นกันดีกว่า!”“แต่ว่ามันยังมีปัญหาอยู่อีกเรื่องนี่สิ”ฉินเฉาลูบคางตัวเองที่มีหนวดขึ้นเล็กน้อย นี่คือท่าทางปกติในยามที่เขากำลังครุ่นคิดบางอย่าง “ในแปดสำนักบรรพกาล มีเสาหลักแห่งกฎเกณฑ์ของห้าสำนักที่ยังอยู่ดี แต่ว่าเซียนปฐพีสองคนนั้นจะไปสำนักไหนนี่สิ?”“ฮิๆ วางใจได้เลย”เจียงลั่วจูหัวเราะออกมา “ข้าแอบลงตราประทับเทพลงบนร่างกายของพวกเขาโดยที่ไม่รู้ตัวแล้ว ไม่ว่าพวกนั้นจะอยู่ที่ไหน ข้าก็รับรู้ได้ทั้งนั้น”เจียงลั่วจูคิดในใจ อีกฝ่ายยังลงอาคมติดตามบนร่างกายของเธอได้แล้วทำไมเธอถึงจะทำบ้างไม่ได้ล่ะ?ใครจะไปกลัวกันล่ะ?“ดี งั้นพวกเราไปกำจัดสองคนนั้นกันเถอะ”“อืม หากพวกเขาถูกพวกเราฆ่าจริงๆ นั่นจะเป็นการพิสูจน์ได้ว่าเจ้าไม่ใช่ภาระ และพวกเราก็จะขึ้นสวรรค์ไปช่วยคุณหนูของข้า ก่อนที่จักรพรรดิสวรรค์จะลงมือ”เจียงลั่วจูกล่าวขึ้นมาด้วยสีหน้าลึกซึ้ง“วางใจได้เลย ภาระอย่างฉันจะให้ความร่วมมืออย่างเต็มที่ ได้ยินมาว่าจิ่วเทียนเซียนเฟยคือผู้หญิงที่สวยที่สุดในโลก ฉันอยากเห็นชะมัด”“ฮึ่ม เป็นผู้ชายที่มีคุณธรรมซะจริง”ทั้งสองคนโต้เถียงกัน ก่อนที่จะกลายเป็นลำแสงและไล่ตามพานหลงและ
