ลาตายของเจ้าแล้ว เจ้ายอมรับความตายแต่โดยดีเสียเถอะ พวกข้าสองคนจะได้ทำให้เจ้ารู้สึกเจ็บปวดน้อยที่สุดไม่อย่างนั้นความเจ็บปวดนี้ อาจจะทำให้เจ้าอยากเข้าสู่วัฏสงสารจนใจจะขาดก็ได้”“เพ่ย! เลิกคิดที่จะทำให้ข้ายอมจำนนต่อเศษสวะของสวรรค์อย่างพวกเจ้าไปได้เลย!”หญิงสาวกล่าวออกมา พร้อมกับโบกมือวูบหนึ่งเปลวไฟที่ลุกโหมอยู่ในป่าพลันกลายเป็นมังกรไฟ และพุ่งทะยานเข้าใส่ชายในชุดเกราะทั้งสองคนทันที“เหอะ ก็แค่วิชากระจอกๆ”ชายคนหนึ่งกล่าวออกมาอย่างเย็นชา พลางกวัดแกว่งกระบี่เล่มยาวในมือปราณกระบี่พุ่งทะยาน ฟันร่างของมังกรไฟให้ขาดออกจากกันแต่หลังจากที่มังกรไฟสลายออกจากกัน มันกลับแบ่งร่างออกเป็นมังกรหลายสิบตัว และบุกโหมเข้าใส่ทั้งสองคน“ฟ้าดินไร้ขอบเขต!”ชายในชุดเกราะอีกคนหนึ่งเปิดฉากการโจมตีอย่างฉับพลัน เขายกมือ ชี้ขึ้นไปในอากาศมังกรไฟหลายสิบตัวพลันหยุดชะงักอยู่บนท้องฟ้า นิ่งงันไม่เคลื่อนไหว“บัดซบ เจียงลั่วจูหนีไปแล้ว!”ชายที่ถือกระบี่สีหน้าพลันดูไม่ได้ในทันที“เฉินปิน เจ้ายังอ่อนแอเกินไป แม้แต่หญิงรับใช้เพียงคนเดียวก็ยังไม่เฝ้าดูให้ดี”ชายที่ใช้วิชาอาคมกำราบมังกรยกมือซ้ายของตนลงมา พลางส่งสายตาเย้ยหยันสหายของตัวเอง“พานหลงที่อยู่ที่นี่ ก็ปล่อยให้เธอหนีไปเหมือนกันไม่ใช่หรือไง?”เฉินปินจ้องมองพานหลงด้วยความไม่พอใจ“ฮ่าๆๆๆ! เจ้าคิดว่าข้าเป็นใคร? ข้าคืออัจฉริยะวิชาเต๋าแห่งสวรรค์เชียวนะ ข้าได้ร่ายคาถาติดตามลงบนร่างกายของนั
