ถึงเวลานั้นจักรพรรดิสวรรค์ก็จะต้องยินดีและเลื่อนตำแหน่งให้กับพวกเรา”“แต่พวกเราสองคนเป็นเพียงแค่เซียนปฐพีเท่านั้น จะบุกเข้าไปในแปดสำนักบรรพกาลได้งั้นเหรอ?”เฉินปินยังคงกังวลอยู่บ้าง“เจ้าไม่มีความมั่นใจเลยหรือไง?”พานหลงอดไม่ได้ที่จะกล่าวเสียดสี “ทั้งเจ้าและข้าต่างก็ฝึกฝนฝีมือกันมาแล้ว แม้แต่เซียนฟ้า พวกเราก็ยังต่อกรกันได้เลย ยามที่เซียนฟ้าอ้าวหานผู้นั้นลงมายังโลกมนุษย์ เขาก็สามารถทำลายเสาหลักแห่งกฎเกณฑ์ไปได้ต้นหนึ่งไม่ใช่หรือไง? ในเมื่อเขาทำได้ แล้วทำไมเจ้ากับข้าจะทำไม่ได้ล่ะ?”“แต่ว่าอ้าวหานยังไม่กลับไปยังสวรรค์จนถึงตอนนี้…………ไท่ซ่างเหล่าจวินกำลังสงสัยว่าเขาถูกฆ่าตายไปแล้ว”“นั่นมันเป็นเพราะความโง่เขลาของตัวเขาเอง”พานหลงกล่าวออกมา “มีพานหลงผู้นี้อยู่ด้วย แล้วจะลงเอยอย่างอ้าวหานได้ยังไง? ขอเพียงแค่เจ้ามาร่วมมือกับข้า เมื่อพวกเราสองคนร่วมมือกัน การทำลายเสาหลักแห่งกฎเกณฑ์อีกสักสองต้นก็ย่อมไม่ใช่ปัญหา รอจนกว่าจะถึงวันที่เจ้ากับข้าจะได้เลื่อนตำแหน่ง ดีไม่ดีอาจจะได้อยู่ในตำแหน่งที่เท่าเทียมกับไท่เสวียนสุ่ยจิงเฮยหลิงจุนเลยก็ได้”“นี่………..”เฉินปินนิ่งไตร่ตรอง“จะต้องลังเลอะไรอีก?”พานหลงกล่าวเยาะเย้ยครั้งแล้วครั้งเล่าในเวลาปกติ เฉินปินมักจะเป็นคนที่เก่งกาจและองอาจอยู่เสมอ แต่พอมาเจอเรื่องแบบนี้ เขากลับเป็นเพียงแค่ไก่อ่อนเท่านั้น“ดังคำกล่าวที่ว่า เกียรติภูมินั้นอยู่ท่ามกลางความเสี่ยง ขอเพียงแค่ทำม
