รื่องนั้นยังต้องให้เจ้าพูดอีกเหรอ? พูดมากเสียจริง”ชายร่างสูงใหญ่ข้างกายยื่นมือออกมาคว้าพื้นดินทันใดนั้นพื้นดินและอิฐที่อยู่ใต้ฝ่าเท้าก็ถูกชายคนนี้ยกขึ้นมา เขาชูก้อนหินมหึมาเอาไว้เหนือศีรษะ“จบสิ้นแล้ว…..”ตำรวจสาวหน้าซีดเผือดทันที“มาพร้อมกันทีเดียวสองตนแบบนี้ก็ดีเหมือนกัน”แต่ในขณะนั้นเอง อ้ายเสี่ยวเสวี่ยที่ยืนอยู่ในกองเพลิงก็ได้เปิดปากพูดขึ้นมา“นานิ๊!”มารชาวญี่ปุ่นทั้งสองตนต่างตกตะลึงในทันที“พวกแกสองคนถูกจับกุมแล้ว”สิ้นเสียง เปลวไฟบนร่างกายของอ้ายเสี่ยวเสวี่ยก็พลันสลายหายไปอย่างกะทันหันหญิงสาวที่ดูองอาจสวมหมวกกันน็อคหิน ยืนอยู่ตรงนั้นราวกับเทพธิดาแห่งสงครามในมือของเธอกำลังถือกระบองสองท่อนนี่คือเชียนเปี้ยน“บากะ! นังนั่นมันสลายเพลิงของข้าได้!”“ไปจัดการนังนั่นก่อนเลย!”มารญี่ปุ่นทั้งสองตนร้องตะโกนออกมา ก่อนที่มารทรราชจะโยนก้อนหินขนาดมหึมาเข้าใส่อ้ายเสี่ยวเสวี่ยแทนตูม!ทว่าอ้ายเสี่ยวเสวี่ยกลับยกเท้าเตะหินเข้าอย่างจัง จนก้อนหินดังกล่าวแตกกระจายเศษหินกระเด็นกระจัดกระจายไปในอากาศมารทั้งสองตนยกมือขึ้นปัดป้องเศษหินเหล่านั้น แต่เมื่อพวกเขาหันไปมองอีกที อ้ายเสี่ยวเสวี่ยก็หายตัวไปเสียแล้ว“นังนั่นหนีไปไหนแล้ว!”“บากะ วันนี้ข้าจะต้องฆ่านังนั่นให้ตาย!”“คนที่จะตายก็คือพวกแกต่างหากล่ะ”น˺าเสียงเย็นชาดังขึ้นด้านหลังพวกเขาทันใดนั้นมนุษย์หินก็ผุดขึ้นมาจากพื้น ก่อนที่ร่างนั้นจะกลายเป็นร่างกายอันอ่อนนุ่มบอบบา
