งของอ้ายเสี่ยวเสวี่ยเธอเหวี่ยงกระบองทั้งสองท่อนในมือเข้าใส่ศีรษะของมารทั้งสองตนฟ้าว!ร่างของมารอัคคีสลายตัวกลายเป็นเปลวไฟ แต่มารทรราชที่ถูกทุบนั้นถึงกับต้องร้องไห้หาพ่อแม่ เหมือนกับเด็กที่กำลังเจ็บปวดเจียนตายในไม่ช้าร่างของมารทรราชก็ถูกทุบลงไปกับพื้น ราวกับตอกตะปูพลังของอ้ายเสี่ยวเสวี่ยนั้นเห็นได้ชัดเจนมากเธอคือครึ่งเซียนระดับสุดท้ายหากกล่าวตามความเป็นจริง เธอสามารถฆ่าทั้งสองตน ที่มีพลังอยู่ในขั้นประกายแสงได้ภายในเวลาไม่กี่วินาทีเพียงแต่ว่ามารทั้งสองตนนี้มีความสามารถพิเศษอยู่เล็กน้อยอย่างเช่นมารอัคคีตนนั้น ร่างกายของเขาก็มีธาตุเป็นองค์ประกอบเหมือนกับมารเงาเมื่อกลายร่างเป็นเปลวไฟเพื่อหนีไป การโจมตีทางกายภาพของอ้ายเสี่ยวเสวี่ยจึงได้ผลน้อยลงตามไปด้วยส่วนร่างกายของมารทรราชก็แข็งแกร่งอย่างผิดปกติราวกับแผ่นเหล็กด้วยเหตุนี้เขาจึงสามารถรักษาชีวิตน้อย ๆ เอาไว้ได้แต่มันก็ได้เพียงแค่ชั่วคราวเท่านั้น“ตายซะ!”อ้ายเสี่ยวเสวี่ยโบกมือ ทันนั้นแขนหินขนาดยักษ์ก็ตกลงมาจากเพดานและทุบร่างกายของมารทรราชอีกครั้งดูเหมือนว่าอ้ายเสี่ยวเสวี่ยคิดที่จะทุบให้มารตนนี้กลายเป็นเนื้อบดเลยทีเดียว“บากะ อย่ามาดูถูกข้านะ!”มารทรราชคำรามออกมา ก่อนที่เขาจะยกแขนทั้งสองข้างขึ้นกล้ามเนื้อที่แขนพลันยืดขึ้นมา ราวกับเสาขนาดเล็กสองต้น เพื่อต้านทานกำปั้นหินขนาดยักษ์ที่พุ่งลงมาจากด้านบนตูม!กำปั้นหินพลันหยุดลง และกดทับร่างของมารทรราชเ
