ข้อหาทำร้ายเจ้าพนักงานนะ”“เชี่ย ข้าไปทำร้ายเจ้าตั้งแต่เมื่อไหร่!”“นายทำร้ายฉันด้วยคำพูด”เซียวพ่านอยากจะร้องไห้ แต่ดันไม่มีน˺าตา“จะ เจ้า….. ช่างเถอะ ข้าก็แค่จะบอกเจ้าว่า หัวหน้าทีมอ้ายของเจ้าเป็นอาจารย์ให้กับเจ้าไม่ได้ เพราะว่าเธอได้รับพลังนี้มาจากคนอื่นจึงมาสอนให้กับใครไม่ได้”“หา!”ตำรวจสาวจ้องมองอ้ายเสี่ยวเสวี่ยทันที“ใช่”อ้ายเสี่ยวเสวี่ยพยักหน้ารับ“ฮือออ… ฉันอยากให้หัวหน้าทีมอ้ายมาเป็นอาจารย์อะ….. ที่สหรัฐฯ เขายังมีกัปตันอเมริกาได้เลย ฉันก็อยากจะเป็นตำรวจหญิงจีนบ้าง…..”เอ่อ…..ทั้งอ้ายเสี่ยวเสวี่ยและเซียวพ่านต่างเหงื่อตกกันทันที“เหลียงเสี่ยวชี”เซียวพ่านคิดอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนที่จะเรียกชื่อเธอ เพื่อที่จะได้ไม่ต้องมาเถียงกันอีก“เรียกฉันว่าเจ้าหน้าที่เหลียงสิ!”แต่ทว่าสายน้อยคนนี้ดันยืดอก พูดขึ้นมา“…..เจ้าหน้าที่เหลียง ถึงอ้ายเสี่ยวเสวี่ยจะสอนเจ้าไม่ได้ แต่ว่าข้าสอนได้ ข้าสามารถทำให้เจ้าฝึกตนได้ตามวิชาการฝึกตนของข้า”ถึงอีกฝ่ายจะมีอายุมากไปหน่อย แต่หากจะเรียนรู้กำลังภายในบางอย่าง มันก็ไม่ใช่ปัญหารอให้เธอยอมรับว่าเขาเป็นอาจารย์ หึ ๆ เมื่อถึงเวลานั้น เขาก็จะทรมานเธอให้ตายในเวลานี้ จู่ ๆ เซียวพ่านก็รู้สึกว่าตัวเองกำลังถูกฉินเฉาสิงร่างเขาจะต้องอยู่กับฉินเฉามานานเกินไปแน่ ๆ ….. ถึงได้ติดเชื้อมาแบบนี้“ฉันไม่อยากให้นายมาสอนหรอกย่ะ นายก็เป็นแค่คนที่แวะมาซื้อซีอิ๊วเท่านั้น”“เชี่ย…..”เซียวพ่านน˺าตาน
