าทั้งสองข้างของอ้ายเสี่ยวเสวี่ยกลายเป็นสีแดงก˹าเธอจ้องมองชายวัยกลางคนที่เดินออกไปจากที่นี่อย่างช้า ๆเธอกำหมัดแน่นไอ้สารเลว!“เสี่ยวชี ตามฉันมา พวกเราจะไปหาตัวคนเลวพวกนั้นกัน”ในเวลานี้เธอทำได้แค่ตามจับตัวคนพวกนั้นทีละคนเท่านั้นแต่ว่ายังมีคนนับหมื่นอยู่ในสถานที่จัดงานนี่สิเธอจะจับตัวพวกเขาออกมาได้ยังไง?นี่เหมือนกับการงมเข็มในมหาสมุทรชัด ๆ“ค่ะ… แต่หัวหน้าทีมอ้าย พวกเราจะหาตัวพวกเขายังไงเหรอคะ?”“ขอเพียงแค่มีความมุมานะ สากเหล็กก็จะถูกบดให้กลายเป็นเข็มได้”ดูเหมือนว่าอ้ายเสี่ยวเสวี่ยจะปลอบใจตัวเอง และปลอบใจสาวน้อยตำรวจคนนี้ไปด้วย “ในเมื่อพวกมันเป็นคนชั่ว ก็จะต้องเผยเบาะแสออกมาแน่นอน”เธอพาตำรวจสาวเดินเข้าไปในสถานที่จัดงานทันใดนั้นเธอก็มองเห็นผู้คนจำนวนมากคนเหล่านี้ไม่รู้ตัวเลยว่า ตัวเองกำลังเผชิญหน้ากับอันตรายที่ถึงแก่ชีวิตพวกเขายังคงส่งเสียงเชียร์ดาราที่อยู่บนเวทีด้วยความตื่นเต้นอ้ายเสี่ยวเสวี่ยส่ายหน้าอย่างอดไม่ได้ทันใดนั้นเธอก็นึกถึงบางอย่างขึ้นมา ก่อนที่จะหลับตาลงในไม่ช้า เสียงของเสี่ยวไป๋ก็ดังก้องเข้ามาในหู“เสี่ยวเสวี่ย มีอะไรให้ฉันช่วยหรือเปล่า?”“แม่บ้านไป๋ ฉันต้องการความช่วยเหลือ!”อ้ายเสี่ยวเสวี่ยบอกเสี่ยวไป๋เรื่องงานคอนเสิร์ต“เป็นแบบนั้นเองเหรอ….. แย่จริง ๆ มีเรื่องแบบนี้เกิดขึ้นตอนที่นายท่านฉินไม่อยู่เสียด้วย”“จะให้พึ่งพาฉินเฉาทุกอย่างไม่ได้หรอก เสี่ยวไป๋ ในนิกายหลัวซามีใครที่พอจะช
