ข็งผุดขึ้นมาทุกซอกทุกมุม ไอเย็นได้แพร่กระจายอยู่ในอากาศถ˺าเหมันต์เมื่อก่อนมันเคยเป็นทะเลแมกม่า“ฮ่าห์!”ในขณะนั้นเอง มังกรขาวขนาดยักษ์ตัวหนึ่งได้พุ่งทะยานออกมาจากชั้นน˺าแข็งด้านล่าง ศีรษะขนาดใหญ่ยักษ์ของมันได้ร้องคำรามใส่ทั้งสองคนชิซินหน้าซีดเผือด เธอก้าวถอยหลังไปอย่างไม่รู้ตัวแต่ฉินเฉาไม่ได้ก้าวถอยหลังตามไป หลังจากที่เสียงแผดคำรามหายไป เขาก็ยกนิ้วขึ้นมาแคะขี้หู แล้วเอ่ยออกมา“อ้าวหาน ไม่ได้เจอกันนาน นายจำเจ้านายตัวเองไม่ได้แล้วเหรอ?”“นายท่าน!”เมื่ออ้าวหานเห็นฉินเฉาก็รีบหมอบตัวลง มังกรตัวเขื่องรีบเข้ามาอยู่ข้างกายฉินเฉาทันที“นายท่าน ท่านไม่ได้มาพบอ้าวหานเสียตั้งนาน อยู่ที่นี่ อ้าวหานเหงาเหลือเกิน”ถึงแม้ว่าวันเวลาในโลกจะผ่านไปเพียงแค่ไม่กี่วัน แต่เวลาในนรกมันได้ผ่านไปนานมากแล้วจริง ๆ“เอาไว้คราวหน้าฉันจะเอา PSP มาให้นาย”ฉินเฉากล่าวออกมา“มันคืออะไรเหรอครับ?”อ้าวหานไม่รู้จักสิ่งของในยุคสมัยใหม่“คราวหน้าฉันจะบอกนายเอง แต่ว่าช่วงนี้ฉันจะมาอยู่กับนายที่นี่นะ”ฉินเฉาลูบหัวอ้าวหาน แล้วกล่าวออกมา“จริงเหรอครับ? นายท่าน เยี่ยมไปเลย! อ้าวหานจะไม่เหงาแล้ว!”“ใช่แล้วล่ะ”ชิซินที่เฝ้ามองดูข้าง ๆ กลอกดวงตาคู่คมไปมา“มนุษย์ผู้ชายกับมังกรตัวผู้ คงจะไม่เล่นจ˺าจี้กันอยู่ที่นี่หรอกใช่มั้ย?”“ยัยนี่ งั้นเธอก็มาอยู่กับบิดาสิ”ฉินเฉาจ้องมองชิซิน “มาอยู่แก้เบื่อกับบิดาที่นี่”“ไม่มีทางย่ะ”ชิซินรีบพูดขึ้นมา “ฉันไม่อยู
