กลับคำหรือไง?”“ฉันบอกแล้วไงว่าจะต้องมีคำอธิบายสำหรับบุคลากรในบริษัท”หลี่เสวี่ยกลอกตาใส่ฉินเฉาอีกครั้ง “หรือว่าจะให้ฉันบอกพวกเขาว่าประธานฉินแห่งต้าฟากรุ๊ปสัญญากับฉันเอาไว้แล้ว พวกคุณวางใจได้เลย? ได้โปรดเถอะ พวกเราเป็นนักธุรกิจ สัญญาคือสิ่งที่น่าเชื่อถือที่สุด”“ก็ได้ แล้วแต่เธอเลย”ฉินเฉาพยักหน้า “ขอเพียงแค่เธออยู่กับฉันก็พอแล้ว”“รู้สึกเหมือนกำลังขายตัวให้เรือโจรสลัดเลยแฮะ”หลี่เสวี่ยพึมพำเสียงเบา“จะเป็นแบบนั้นไปได้ยังไงล่ะ?”ฉินเฉากล่าวเน้นย˺า “รอให้เธอรับงานนี้ไป ต่อจากนี้เธอก็จะได้กลายเป็นบุคคลระดับสูงในเกาะแลบราดอร์ เกาะแห่งนี้คืออาณาจักรของฉัน ส่วนเธอก็จะเป็น จะเป็น…..”“เป็นหนึ่งในนางสนมจำนวนนับไม่ถ้วนของนายสินะ?”หลี่เสวี่ยกล่าวด้วยน˺าเสียงมืดมน “จักรพรรดิของฉัน”“เอ่อ ใช้คำพูดแบบนั้นมันก็…..”ฉินเฉากล่าวออกมาอย่างไม่เต็มเสียง“แล้วมันไม่ใช่หรือไง?….. ทั้งคุณหนูตระกูลซูทั้งสองคน คุณหนูตระกูลเหลียว และยังมีคนอื่นในฮาเร็มอีกนับไม่ถ้วน….. จักรพรรดิของฉัน ถ้าฉันไปที่นั่นก็จะต้องเข้าไปอยู่ในฮาเร็มของนายด้วยใช่มั้ย? หรือว่าฉันจะเป็นเพียงแค่สาวน้อยที่นอนรออยู่บนเตียงล่ะ?”หลี่เสวี่ยเอ่ยถามออกมา“มะ ไม่ใช่แบบนั้น…..”“แม้แต่สาวน้อยที่นอนรออยู่บนเตียงก็ยังทำไม่ได้เลยเหรอ…..”คำพูดของเธอได้แฝงความขมขื่นเอาไว้“เอ่อ ฉันไม่ได้หมายถึงแบบนั้นแน่นอน…..”ฉินเฉาไม่คาดคิดเลยว่า หลี่เสวี่ยจะพูดเรื่องนี้กับเขา
