ในวันนี้ดูเหมือนว่าผู้หญิงที่ชาญฉลาดคนนี้ก็มีด้านที่อ่อนไหวอยู่เช่นกันความรู้สึกของหลี่เสวี่ยที่มีต่อเขา เขารับรู้ถึงมันได้อย่างชัดเจนคราวก่อนที่หลี่เสวี่ยดื่มหนัก เธอก็เคยเผยความรู้สึกของตัวเองออกมาแล้วครั้งหนึ่ง“ฉินเฉา… ปีนี้ฉันอายุ 25 ปีแล้วนะ”หลี่เสวี่ยต้องคิดบัญชีกับฉินเฉา “ปีหน้าก็จะ 26 ปีถัดไปก็จะ 27และอีกสามปีถัดไปก็จะ 30 ….. พอผู้หญิงอายุถึง 30 ก็จะไม่มีคุณค่าอะไรแล้ว”เธอกระพริบตา เอ่ยถามฉินเฉา “นายคิดที่จะให้ฉันรอไปอีกหลายปีเลยเหรอ…..”“ที่แท้เธอก็กำลังกังวลเรื่องนี้”ฉินเฉาหยิบขวดลายครามใบหนึ่งออกมาจากแหวนมิติ และวางลงบนโต๊ะทำงานของหลี่เสวี่ย“มันเรียกว่าเม็ดยาเยาว์วัย แค่เธอกินวันละเม็ดติดต่อกันไป 7 วันรับประกันได้เลยว่ารูปลักษณ์ของเธอจะไม่แก่ลง และมันยังช่วยยืดอายุขัยได้ด้วย”นี่คืออาวุธวิเศษที่หลัวเต๋อใช้ในการเอาใจสาว ๆ ในอดีตฉินเฉาก็ได้ร˹าเรียนมันมาด้วยเช่นเดียวกันหลังจากที่ได้เห็นเม็ดยา อารมณ์ในแววตาของหลี่เสวี่ยก็พลันเปลี่ยนไปเธอรับขวดลายครามมาไว้ในมือ ความยินดีฉายชัดในแววตาอย่างปิดไม่มิดไม่มีผู้หญิงคนไหนที่รังเกียจเรื่องการคงความเยาว์วัยไม่ว่าผู้หญิงจะสวยขนาดไหน ก็ย่อมต้องโรยราไปตามกาลเวลากาลเวลานั้นเป็นดั่งมีดเชือดหมู มันช่างโหดร้ายจริง ๆ“ฉันจะรับยาเอาไว้….. แต่นายนี่มันโง่จริง ๆ”หลี่เสวี่ยยังคงกลอกตาใส่ฉินเฉาฝ่ายฉินเฉานั้นได้แต่งุนงง ทำไมเธอถึงยังหาว่าเขาโง่อยู่อีกล
