้องมองที่เสียบปากกา ซึ่งสูงกว่าตัวหลายเท่าก็ตะโกนออกมาอย่างอดไม่ได้“จะรีบร้อนไปทำไม? ดูท่าทางของนายเข้าสิ”ชิซินก้มตัวลง แล้วหัวเราะออกมา “ที่จริงพอนายตัวเล็กลงแบบนี้ก็ดูน่ารักดีเหมือนกันนะ ให้ฉันหาปีกให้นายดีมั้ย? นายจะได้กลายเป็นภูตตัวน้อยยังไงล่ะ”“ภูตตัวน้อยน้องสาวเธอสิ รีบเปลี่ยนฉันได้แล้ว!”ฉินเฉารู้สึกเจ็บไข่มากจริง ๆ“เอาล่ะ ๆ ดูนายไม่ยอมเข้าสิ ถึงยังไงฉันก็เป็นคนสวยเหมือนกันนะ มาพูดจาหยาบคายแบบนี้ได้ยังไง? ไม่รักหยกถนอมบุปผาเอาซะเลย”ชิซินกลอกตาใส่ฉินเฉา“นายจะกังวลอะไรขนาดนั้น? ไม่ใช่ว่าจะเปลี่ยนกลับไปไม่ได้สักหน่อย ผลของเวทมนตร์ของฉันมีกำจัด อีกไม่ถึงหนึ่งชั่วโมง ผลของเวทมนตร์ก็จะหมดลง”ชิซินกล่าวออกมา“ฉันไม่คิดจะวิ่งไปวิ่งมาทั้ง ๆ ที่ตัวเล็กแบบนี้หรอกนะ บิดาเป็นลูกผู้ชายที่มีจิตใจเด็ดเดี่ยวแน่วแน่นะ!”“ก็ได้ ๆ ๆ พ่อหนุ่มตัวจิ๋ว พี่สาวจะทำให้นายใหญ่ขึ้นเอง”ชิซินขยิบตาให้ฉินเฉาฉินเฉาหน้าแดงอย่างอดไม่ได้ยัยนี่ กล้าเอาเรื่องนี้มารวมกันได้ยังไง?“ธะ เธอเร็ว ๆ เข้าเถอะ…..”“โธ่ อย่าเร่งสิ เรื่องนี้มันต้องใช้เวลานะ…..”ชิซินหัวเราะออกมาอย่างชั่วร้าย ก่อนที่จะยื่นมือข้างหนึ่งออกมา“ถ้านายเรียกฉันว่าพี่สาว ฉันจะเปลี่ยนนายกลับไปทันที”“เชี่ย นี่เธอฉวยโอกาสกับฉันงั้นเหรอ!”“แน่นอน ฉันฉวยโอกาส แล้วนายจะทำอะไรฉันได้? จะกัดฉันงั้นเหรอ?”ชิซินยืดอก เลิกคิ้วกล่าวกับฉินเฉา“พี่สาว…..”“เย้! ฉลาดจริง ๆ!”
