แต่ว่าตอนนี้มันกลายเป็นเครื่องบินรบไปแล้วฉินเฉาหลั่งน˺าตาออกมาทันทีแมลงวันตัวนั้นบินมาอยู่ตรงหน้าฉินเฉา และจ้องมองเจ้าตัวเล็กที่อยู่ตรงหน้าของมัน“อย่าเข้ามานะ ไม่งั้นฉันจะตะโกนเรียกคนมาช่วยจริง ๆ ด้วย!”ฉินเฉามองแมลงวัน และรู้สึกคลื่นไส้อยากจะอาเจียนออกมาไม่รู้ว่าเจ้านี่บินออกมาจากกองขยะ หรือว่าห้องน˺าที่ไหนทั่วทั้งตัวมีแต่กลิ่นสาบเต็มไปหมดตามปกติเขาไม่เคยได้กลิ่น แต่ว่าวันนี้มันกลับชัดเจนมาก“หึ่ง ๆ ๆ!”แมลงวันจะเข้าใจในสิ่งที่ฉินเฉาพูดได้ยังไง?ฉินเฉากระพริบตาปริบ ๆ ก่อนที่จะใช้ความสามารถของหนีฉางเขาจึงสามารถสื่อสารกับทุกสิ่งทุกอย่างได้“นายมาจากไหน? ที่นี่คืออาณาเขตของบิดานะเฟ้ย!”ในที่สุดฉินเฉาก็เข้าใจภาษาแมลงวันได้เสียทีแม่งเอ๊ย เป็นแค่แมลงวัน ยังจะมีอาณาเขตเป็นของตัวเองอีกเรอะ!“อะไรกัน? ฉันเป็นแค่ผู้มาใหม่ที่มาหาคนเท่านั้น ต่างคนต่างอยู่ ไม่ยุ่งเกี่ยวกันดีกว่า”ต้องให้ความเคารพต่อทุกชีวิต ฉินเฉานับว่าเป็นคนที่สุภาพมากถึงยังไงอีกฝ่ายก็เป็นผู้ที่อาศัยอยู่ที่นี่อย่างถาวร“มาหาคนเหรอ? ว่าแต่นายเป็นตัวอะไร? ทำไมบิดาถึงไม่เคยเห็นนายมาก่อน?”ศีรษะของแมลงวันส่ายไปมารอบ ๆ“ฉันเป็นสายพันธุ์ใหม่น่ะ…..”ฉินเฉาจำเป็นต้องตอบไปแบบนั้นอย่างไม่มีทางเลือก“โอ้ แบบนั้นเองเหรอ? นายไปดื่มน˺าเน่าจากสวนด้านหลังจนกลายพันธุ์มาล่ะสิท่า”แมลงวันกล่าวด้วยเสียงแหบต˹า “เข้าใจได้ เข้าใจได้ เจ้าหนู ในเมื่อนายอยู่ในพื้นท
