”“ตกลงว่านายกำลังหนาวหรือร้อนกันแน่ยะ? แล้วเสียงซี๊ด ๆ ที่ออกมาจากปากของนายตลอดเวลานั่นล่ะ มันคืออะไร?”“ก็ได้ ฉันจะบอกความจริงให้เธอฟัง”จู่ ๆ น˺าเสียงของฉินเฉาก็ฟังดูจริงจังขึ้นมา “ที่จริงแล้วฉันเป็นคนที่มีเสียงเหมือนงู ฉันก็เลยสามารถพูดภาษางูได้ ตอนนี้มีงูเห่าตัวหนึ่งกำลังนอนอยู่ที่หน้าประตู และฉันก็กำลังคุยกับมันอยู่”“ไปไกล ๆ เลย! ถ้านายมีเสียงเหมือนงู งั้นฉันก็เป็นแฮรี่ พอตเตอร์แล้ว!”“เธอก็เกือบจะเป็นแฮรี่ พอตเตอร์ได้แล้วนะ… ตัวน้อย ๆ น่ะ…..”“นี่นายกล้าบอกว่าฉันเล็กงั้นเหรอ! นายจบแล้วล่ะ ฉันจะต้องทำให้นายเลิกกับชิอิงให้ได้!”“ฉันไม่ได้เป็นคนพูดสักหน่อย!”ฉินเฉารีบโบกมือเพื่อเป็นการแสดงความเสียใจออกมา“ถ้างั้นใครเป็นคนพูด?”“งูเห่าที่อยู่ข้างนอกนั่นไง”“น้องสาวนายสิ!”หวังฟางจ้องมองฉินเฉาด้วยสายตาคาดโทษแต่เพียงไม่นาน เธอก็หัวเราะออกมา“นายนี่มันน่าสนใจจริง ๆ ไม่เลว ถ้าชิอิงอยู่กับนาย อย่างน้อยเธอก็จะได้ไม่เบื่อ จริงด้วย! ทำไมยัยนั่นถึงยังไม่กลับมาสักทีนะ? ตกส้วมไปแล้วหรือไง? ฉันไปตามหาเธอดีกว่า นั่งอยู่กับคนอย่างนาย ฉันรู้สึกหดหู่จะตายอยู่แล้ว”ชิอิงของเธอไม่ได้อยู่ในห้องน˺า แต่กำลังฝึกฝนทักษะทางปากอยู่ใต้โต๊ะต่างหาก…..แน่นอนว่าเขาจะบอกเรื่องนี้ให้หวังฟางรู้ไม่ได้เป็นอันขาดต้องเก็บเป็นความลับ ต้องเก็บเป็นความลับ“นายนั่งอยู่ตรงนี้แหละ ฉันจะรีบไปรีบกลับ”หวังฟางกล่าวออกมา ก่อนที่จะยกก้น เดิ
