เอื้อมมือไปคว้าหยูลู่และอู๋ซิ่น พลางกระโจนไปยังพื้นที่ปลอดภัยคนในตระกูลหวังกำลังตัวสั่น หลบซ่อนตัวอยู่ในมุม และมองดูเหตุการณ์อย่างโง่งมนะ นี่มันเกิดอะไรขึ้น…..อีกไม่นานคฤหาสน์ของตระกูลเหลียวจะต้องพังด้วยน˺ามือของไอ้หมอนี่แน่นอนฉินเฉาคิดเช่นนั้น ในขณะที่วางหยูลู่และอู๋ซิ่นลงกับพื้น“ที่นี่ปลอดภัยแล้ว พวกเธออยู่ที่นี่กันไปก่อนนะ ฉันจะพาไอ้หมอนั่นออกไปข้างนอก”เมื่อพูดจบ เขาก็เหวี่ยงฝ่ามือข้างหนึ่งใส่มารภูผาที่กำลังจะเดินเข้าไปหาเหลียวชาชาร่างของมารภูผากระเด็นไปไกลอย่างที่ควบคุมไม่ได้ ก่อนที่จะกระแทกกำแพง ทะลุออกไปนอกบ้านทันที“ชาชา เธอมากับฉัน!”ฉินเฉาอาศัยจังหวะนี้บินไปหาเหลียวชาชา แล้วรีบอุ้มเจ้าหญิงน้อยออกไปจากคฤหาสน์ตระกูลเหลียว“พวกเจ้าหนีไปไหนไม่พ้นหรอก!”มารภูผาตะโกนออกมาด้วยความโกรธเคือง “ข้าจะตามล่าพวกเจ้าไปจนถึงสุดขอบโลก!”ฉินเฉารู้สึกได้ว่ากลิ่นอายของมารภูผากำลังไล่ตามด้านหลังมาอย่างต่อเนื่องทว่าจู่ ๆ เขาก็หันกลับไปพ่นสายฟ้าสีแดงออกมาจากปากตูม!มารภูผาที่ถูกโจมตีนั้นมีกระแสไฟฟ้าสีแดงทั่วร่าง เขากระเด็นไปไกล พุ่งเข้าชนต้นไม้ใหญ่จนโค่นล้มไปหลายต้นที่นี่คืออาณาเขตของลานบ้านตระกูลเหลียวมันคือป่าที่เต็มไปด้วยใบไม้สีเหลืองนวล“เธอซ่อนตัวอยู่ที่นี่ไปก่อนนะ”ฉินเฉากล่าว พลางหยิบระฆังหยินหยางที่ขยายตัวจนใหญ่ขึ้น มาครอบร่างของเหลียวชาชาขอเพียงแค่เหลียวชาชาปลอดภัย เขาก็จะสามารถต่อสู้ได้อย่างเต
