็มที่“หึ ๆ ๆ ….. เลิกคิดที่จะหนีแล้วเหรอ?”ถึงแม้ว่าหมวกหินจะพังทลายไปบ้าง แต่มันก็งอกขึ้นมาใหม่และติดแน่นอยู่บนร่างกายของเขาอีกครั้ง“ขอโทษที แต่ฉันไม่ได้คิดที่จะหนีมาตั้งแต่แรกแล้ว”ฉินเฉาหันไปมองรอบด้าน “แค่จะมาหาสถานที่ที่จะใช้ฝังแกเท่านั้นแหละ”“หึ ๆ ๆ เจ้าฆ่าข้าไม่ได้หรอก เพราะข้าเป็นผีอยู่แล้ว”มารภูผายังคงกล่าวเย้ยหยันออกมา “เจ้ากำลังเลือกสุสานที่งดงามให้ตัวเองอยู่ต่างหาก”“งั้นเหรอ?”ฉินเฉากล่าวออกมา พลางยื่นมือข้างหนึ่งมากำอากาศที่ว่างเปล่าเอาไว้ร่างของมารภูผาถูกจับตัวเอาไว้ในทันทีจากนั้นฉินเฉาก็กดฝ่ามือลง ทำให้ร่างกายของเขาแนบลงไปกับพื้นตูม!พื้นดินทรุดตัวกลายเป็นหลุมที่มีมารภูผานอนอยู่ในนั้น“ฝ่ามือเพลิงสวรรค์!”ฉินเฉาใช้วิชาของคุนหลุน ที่ได้เรียนรู้มาจากฮั่วไห่ฝ่ามือเพลิงขนาดยักษ์กระหน˹าโจมตีเข้าใส่ร่างของมารภูผา ราวกับกำลังอุดหลุมดังกล่าวตูม!เสาเพลิงขนาดมหึมาพุ่งทะยานขึ้นสู่ท้องฟ้าในทันทีแสงจันทร์ในยามค˹าคืนได้กลายเป็นสีแดงไปเสียแล้วต้นไม้ที่อยู่รอบด้านเกิดเพลิงลุกไหม้ เปลวไฟขนาดใหญ่ได้แผดเผามันจนไหม้เกรียมฉินเฉายืนอยู่หน้าหลุม และจ้องมองไปยังด้านในนั้นมารภูผานอนราบอยู่บนพื้นดิน ร่างกายมีรอยไหม้อยู่หลายแห่งเศษขี้เถ้ากระจัดกระจายอยู่เล็กน้อย“ไม่จำเป็นต้องขุดหลุมหรอก หลับให้สบายล่ะ”ฉินเฉาพึมพำออกมาแต่ทันใดนั้นเองหัวใจของเขาก็พลันกระตุกวูบ เขารีบก้าวถอยหลังไปหลายก้าวทันทีฟ้าว!หนาม
