ะสื่อใช่มั้ย?”“แน่นอน นี่คือสิ่งที่ตระกูลหวังกำลังจะสื่อ”หวังตั๋วเดินมาพร้อมกับไม้เท้า เขาเดินนำคนในตระกูลของตนมาทางนี้“เจ้าหนู คนฉลาดย่อมต้องรู้จักสถานการณ์ ฉันคิดว่านายคงจะเป็นคนฉลาดใช่มั้ย?”“แน่นอนว่าฉันเป็นคนฉลาด”ฉินเฉายักไหล่ “ส่วนคนโง่ก็คือพวกนาย”“เลิกทำตัวไร้ยางอายได้แล้ว!”หวังลี่ไม่ชอบขี้หน้าไอ้หมอนี่มาตั้งนานแล้ว เขากล่าวโพล่งขึ้นมาทันที“ไม่เห็นโลงศพไม่หลั่งน˺าตาจริง ๆ”หวังเค่อหัวยักไหล่“ไอ้บ้านนอกเอ๊ย ตระกูลหวังอุตส่าห์ให้เกียรติมาซื้อของของนายอย่าสร้างเรื่องสร้างราวขึ้นเลยดีกว่า”โจวสุ่ยกล่าวออกมาอย่างไม่ไว้หน้า“มันจะมากเกินไปแล้วนะ!”เหลียวชาชาทนไม่ไหวอีกต่อไป“ชาชา ไม่ต้องโมโหขนาดนั้นหรอก”ฉินเฉาปรบมือ “มู่หรงเจียง ยังไม่เข้ามาอีกเหรอ?”“ครับ นายท่านฉิน!”มู่หรงเจียงรีบวิ่งเข้ามาตามคำสั่งทันทีในขณะเดียวกัน ชายในชุดสูทสีดำ สวมเนกไทสีทอง ซึ่งมีจำนวนมากกว่าสิบคนในห้องนั่งเล่นก็เข้ามาล้อมคนในตระกูลหวังคนในตระกูลหวังสะดุ้งโหยงขึ้นมาทันทีมู่หรงเจียงเรียกไอ้หมอนี่ว่าอะไรนะ?นาย นายท่านฉิน?“ต้องขอโทษด้วยจริง ๆ ฉันคือฉินเฉา เจ้าพ่อของสมาคมต้าฉินเมื่อกี้นี้ใครเป็นคนบอกให้ฉันระวังตัว ตอนที่เดินถนนตอนกลางคืนนะ?”เหงื่อไหลไปทั่วร่างกายของหวังเค่อฉินสมาคมต้าฉิน…..ถึงแม้ว่าเขาจะยังไม่รู้เรื่องที่องค์กรใต้ดินในกว่างโจวถูกสมาคมต้าฉินเข้ายึดครองแต่อย่างน้อยเขาก็เข้าใจแล้วว่า ในเมืองตงชวนแห่งนี้
