า“นอนบนถนนเลยเหรอ? ไม่ถึงขนาดนั้นหรอก”แต่ทว่าหยูลู่ที่อยู่ข้าง ๆ นั้นกล่าวขึ้นมาว่า “ถึงตระกูลหวังจะล้มละลาย แต่ก็จะไม่ตกต˹าจนถึงขนาดที่จะต้องไปนอนบนถนนหรอกตราบใดที่พวกเธอต้องการ ก็ยังพอจะมีเงินให้ไปทำธุรกิจเล็ก ๆ ขึ้นมาได้บ้าง แต่ถ้าต้องการที่จะใช้ชีวิตอย่างหรูหราเหมือนเดิม เรื่องนั้นมันเป็นไปไม่ได้”“อวยพรให้ตัวเองโชคดีไปเถอะนะ ทั้งหมดนี้คือสิ่งที่พวกเธอได้เลือกกันเอง”คราวนี้เหลียวชาชารู้แล้วว่าเธอไม่ควรที่จะใจอ่อน“ไม่นะ… เธอจะไม่สนใจพวกเราแบบนี้ได้ยังไง? เธอจะทำแบบนี้ไม่ได้นะ!”โจวสุ่ยนั้นแทบจะเสียสติไปแล้ว“เค่อหัว ดูแลผู้หญิงของนายให้ดี!”หวังตั๋วกระแทกไม้เท้าลงบนพื้นอย่างรุนแรง “คนในตระกูลหวังกำลังจะล่มจมกันหมดก็เพราะเธอ”“แต่ว่า… แล้วตระกูลหวังของพวกเราล่ะครับ?”หวังเค่อหัวรู้สึกกังวลขึ้นมาอย่างอดไม่ได้เขาเป็นถึงคุณชายที่มีชื่อเสียงโด่งดังถ้าหากตระกูลหวังล่มจมขึ้นมาจริง ๆ เขาควรจะทำยังไง?จะให้ออกไปทำงานงั้นเหรอ?ไม่ได้ ไม่ได้เด็ดขาด!เขาคือคุณชายของตระกูลหวังเขาจะต้องไปทำงานให้กับคนอื่นได้ยังไง?“ฉันแก่ลงไปมากแล้ว…..”หวังตั๋วถอนหายใจออกมา ตอนนี้เขาดูราวกับเด็กสิบขวบในชั่วพริบตา“ฉันวางรากฐานให้กับพวกนายมามากพอแล้ว”หวังตั๋วจ้องมองลูก ๆ ของเขา “ส่วนที่เหลือมันขึ้นอยู่กับพวกนายทุกคน”จากนั้นเขาก็เดินโซซัดโซเซไปนั่งลงบนโซฟาที่อยู่ใกล้ ๆสีหน้าของคนในตระกูลหวังทุกคนดูเศร้าหมองขึ้นมาทุกคนดูหด
