หู่ ราวกับว่าวันสิ้นโลกกำลังจะมาถึงต้องสูญเสียทุกสิ่งทุกอย่างหวังเค่อหัวลอบกำหมัดแน่นเขาจะต้องคิดหาวิธีที่จะหาเงินมาจากตระกูลเหลียวให้ได้งั้นทำไมถึงไม่ลักพาตัวหลานสาวของเขามาซะเลยล่ะ?เขาลอบวางแผนการอยู่ภายในใจ“ในสังคมวัตถุนิยมแบบนี้ พวกเราต่างก็สูญเสียตัวตนกันไปหมด”จู่ ๆ หยูลู่ก็ถอนหายใจเฮือกใหญ่ แล้วพูดออกมาแบบนั้น“ทำไมถึงได้พูดเรื่องที่น่าหนักใจขนาดนั้นล่ะ?”ฉินเฉาหัวเราะออกมา “วันนี้เป็นวันเกิดของชาชานะ เมื่อไหร่พวกเราจะตัดเค้กกันสักที?”“ตอนนี้เลย”หยูลู่ปรบมือ “ฉันจะบอกให้คนใช้ไปเอาเค้กออกมา”แต่ทว่าในระหว่างที่พูดคุยกันอยู่นั้น เสียงหนึ่งก็ลอยเข้ามาอย่างกะทันหัน“อย่าเพิ่งรีบกินเค้กกันสิ….. ข้ายังไม่ได้ให้ของขวัญเลย”