ชิ้นนี้ไม่มีในท้องตลาด ถ้าวางขายอยู่ในตลาดมืด ต้องมีเงินสักร้อยล้านถึงจะซื้อมาได้ ผมมีเงินมากมายขนาดนั้นที่ไหน?”“เฮ้ ถึงคุณจะมีเงิน ผมก็ไม่ขายหรอก”มู่หรงเจียงกล่าวด้วยความอารมณ์ดี “บอกแล้วไงว่านี่คือของขวัญวันเกิดที่นายท่านฉินมอบให้คุณหนูเหลียว ต่อให้คุณให้เงินมาหมื่นล้านพวกเราก็จะไม่ขาย”มู่หรงเจียงพยายามต่อสู้เพื่อเกียรติของเขาเสียด้วยฉินเฉาอดไม่ได้ที่จะพยักหน้าเขาไม่คิดเลยว่าพระพุทธรูปทองคำองค์นี้จะมีค่ามากถึงขนาดนี้คนในตระกูลหวังต่างรู้สึกอับอายมากพวกเขาไม่คาดคิดเลยว่าสมาคมต้าฉินจะใจกว้างได้ถึงขนาดนี้ถึงกับนำของที่มีมูลค่าเกือบร้อยล้านมาเป็นของขวัญวันเกิด“นายท่านฉินที่ว่าเป็นคนแบบไหนกันแน่…..”หวังหู่อดไม่ได้ที่จะพึมพำออกมาหลังจากที่สมาคมต้าฉินได้สร้างความตื่นเต้นให้กับทุกคน คนอื่น ๆก็ทยอยกันมามอบของขวัญวันเกิดเพื่อแทนคำอวยพรของพวกเขาทุกคนส่งมอบของขวัญกันหมดแล้ว ในบรรดาของขวัญเหล่านั้นพระพุทธรูปทองคำของสมาคมต้าฉินนับว่าล˺าค่ามากที่สุด รองลงมาก็คือสร้อยคอของตระกูลหวัง“ชาชา ฉันมอบสร้อยคอเส้นนี้ให้เธอ…..”อู๋ซิ่นนำสร้อยคอทองคำขาวเส้นหนึ่งออกมาด้วยความประหม่าเดิมทีเธอคิดว่าสิ่งที่เธอมอบให้นั้นดีแล้ว แต่เมื่อเห็นสร้อยคอคริสตัลมูลค่าสามแสนหยวนของตระกูลหวัง เธอจึงสูญเสียความมั่นใจไปเล็กน้อย“ฉันหวังว่า… เธอจะไม่รังเกียจ…..”“จะรังเกียจได้ยังไง?”ชาชารับสร้อยคอเส้นนั้นมาสวมลงบนลำคอขาวผ่อง “ด
