ูสิ มันดูเหมาะกับฉันมากเลย ว่ามั้ย?”“สวย สวยมากเลย……”อู๋ซิ่นคิดว่าเหลียวชาชานั้นสวยกว่าตัวเธอเองเสียอีกที่จริงแล้วหน้าตาของเหลียวชาชานั้นสวยกว่าอู๋ซิ่นแต่รูปร่างของอู๋ซิ่นนำเหลียวชาชาไปไกลสาวสวยทั้งสองคนมีข้อดีเป็นของตัวเองเมื่อเห็นว่าสร้อยคอที่ตระกูลของพวกเขามอบให้ถูกนำไปวางทิ้งไว้อีกด้าน แต่เหลียวชาชากลับหยิบสร้อยคอห่วย ๆ ที่สาวน้อยคนนั้นให้มาใส่ คนในตระกูลหวังก็นิ่งอึ้งไปทันที“ฉินเฉา นายจะให้อะไรฉัน?”หลังจากที่ทุกคนมอบของขวัญกันเสร็จเรียบร้อยแล้ว สายตาของเหลียวชาชาก็หันไปจับจ้องฉินเฉา“นายบอกว่าไปซื้อของขวัญให้ฉันจนมาสายไม่ใช่เหรอ? แล้วไหนล่ะของขวัญ?”“ที่จริงแล้วจะเรียกว่าซื้อมาไม่ได้หรอก”ฉินเฉาหยิบขวดลายครามขนาดเล็กออกมา “รับนี่ไปสิ”“นี่มันอะไรน่ะ?”เหลียวชาชาเปิดขวดออกมา และได้กลิ่นที่หอมหวนในทันทีกลิ่นหอมนี้ได้แพร่กระจายไปทั่วห้องโถง และมันก็ทำให้ทุกคนต้องตกตะลึงหอมมาก…..ของที่มีกลิ่นหอมได้ถึงขนาดนี้มันคืออะไร?“ใช่น˺าหอมหรือเปล่า?”หยูลู่ที่เดินเข้ามาดู เอ่ยถามขึ้นมาอย่างอดไม่ได้“ไม่ใช่เลย มันไม่ใช่น˺าหอม”ฉินเฉาหัวเราะออกมา “สิ่งที่อยู่ในนี้คือเม็ดยาที่ฉันสกัดกลั่นมาให้ชาชาด้วยตัวเอง มันเรียกว่าเม็ดยาหอมรัญจวน”ฉินเฉายังจำสูตรยาที่หลัวเต๋อมอบให้เขาได้“ยาเม็ดนี้ให้ผลลัพธ์ที่น่าทึ่งมาก”ฉินเฉากล่าวด้วยรอยยิ้ม “มันสามารถชำระล้างสารพิษ บำรุงผิวพรรณ และยังก่อตัวเป็นกลิ่นหอมภายในร่างกาย
