จ้องมองเหลียวชาชาด้วยความกังวล แต่เธอก็ไม่แสดงอาการหน้ามืดเป็นลมหรืออาเจียนออกมาแต่อย่างใดกลับกัน ผิวพรรณของเธอกลับขาวผ่องขึ้นรอยคล˺ารอบดวงตาที่มีอยู่ในช่วงนี้ เพราะใช้เวลาเล่นเกมตลอดทั้งคืน ก็ได้หายไปด้วยยิ่งไปกว่านั้นยังมีกลิ่นหอมหวนที่แผ่ออกมาจากร่างกายของเธอทำให้คนที่อยู่รอบข้างสูดหายใจเข้าไปเต็มปอดอย่างอดใจไม่ได้“ชาชา… เธอตัวหอมมากเลย…..”อู๋ซิ่นกล่าวขึ้นมาอย่างช่วยไม่ได้“ผลลัพธ์ของเม็ดยาหอมรัญจวนจะอยู่ได้นานหนึ่งเดือน”ฉินเฉากล่าวด้วยรอยยิ้ม “ยินดีด้วยนะ เธอจะตัวหอมไปตลอดทั้งเดือนนี้เลย”“ไม่คิดเลยว่านายจะปรุงยาได้ด้วย ฉันนึกว่านายจะต่อสู้ได้อย่างเดียวเสียอีก”เหลียวชาชานั้นดีใจมาก แต่ทว่าเธอก็ยังคงกลอกตาใส่ฉินเฉาอยู่ดี“น่าเสียดายจริง ๆ ที่มันวางขายในตลาดไม่ได้”หยูลู่กล่าวออกมาด้วยความเสียดายอย่างสุดซึ้ง “หลังจากนี้เอามาให้ฉันขวดหนึ่งด้วยล่ะ”“แน่นอน”“ฉันเองก็อยากได้สักขวดเหมือนกันนะ…..”อู๋ซิ่นเข้ามาร่วมวงด้วยเช่นกัน“เธอจะทำให้นมมีกลิ่นหอมหรือไง…..”“น่าเกลียดจริง ๆ …..”ในขณะที่พวกเขากำลังพูดคุยกันอย่างร่าเริงอยู่นั้น ทางด้านคนในตระกูลหวังกลับพากันตะลึงงันมียาประเภทนั้นอยู่จริง ๆ เหรอ!พระเจ้า ถ้าหากตระกูลของเขานำมันมาวางขายลงสู่ตลาด ตระกูลหวังจะไม่พลิกผันอย่างนั้นเหรอ?ถึงแม้ว่าธุรกิจน˺าหอมรายอื่นจะต้องล้มละลาย แต่ว่าความเป็นความตายของคนพวกนั้น ย่อมไม่ใช่เรื่องของตระกูลหวังสักหน่อย!
