ขอเพียงแค่ตระกูลร˹ารวยก็เพียงพอแล้วทันใดนั้นดวงตาของคนในตระกูลหวังก็พลันเปล่งประกาย“น้องชาย พวกเรามาคุยกันหน่อยสิ”คราวนี้หวังเค่อฉินเดินเข้ามาจ้องมองฉินเฉา แล้วพูดขึ้นมาว่า“เรื่องยาที่อยู่ในมือของนาย ฉันหวังว่านายจะขายสิทธิบัตรให้กับตระกูลหวังของพวกเราได้”“ขอโทษที ฉันไม่ขาย”ฉินเฉากล่าวปฏิเสธอย่างไม่อ้อมค้อม “นี่ไม่ใช่สิ่งที่จะขายกันได้”ขายงั้นเหรอ?ฉินเฉาไม่ได้ขาดแคลนเงินทองยิ่งไปกว่านั้นคนในตระกูลหวังก็ยังเจ้าเล่ห์มากหลังจากที่เม็ดยาของเขาเข้าสู่ตลาด จะสามารถขายได้เท่านั้น มันก็คงจะไม่สามารถคำนวณเป็นตัวเลขได้แต่ทว่าอีกฝ่ายกลับต้องการที่จะซื้อสิทธิบัตรจากเขาการซื้อสิทธิบัตรคืออะไร?มันก็คือการให้เงินก้อนหนึ่งแก่ฉินเฉา จากนั้นเม็ดยาชนิดนี้ก็จะไม่เกี่ยวข้องกับฉินเฉาอีกต่อไปไม่ว่าต่อไปนี้จะทำเงินได้มากเท่าไหร่ รายได้ทั้งหมดก็จะตกเป็นของตระกูลหวัง ส่วนฉินเฉานั้นจะไม่ได้รับผลประโยชน์ใด ๆ เลยสกปรกชะมัด ไม่อย่างนั้นจะมีคำกล่าวที่ว่า ‘ไม่มีธุรกิจไหนที่ไม่ชั่วร้าย’ ได้ยังไง?ตระกูลหวังคือแบบอย่างของความชั่วร้ายนั้นจริง ๆ“น้องชาย ถึงยาของนายจะดูไม่เลว แต่มันก็ยังมีข้อบกพร่องอยู่นะ”ดวงตาของหวังเค่อฉินกลอกไปมา เขารีบพูดออกมาว่า “ถ้าอยากจะขายมันออกไป ก็ควรที่จะผ่านการลงทุนจากตระกูลหวังเสียก่อน ทั้งการบรรจุภัณฑ์ที่แข็งแรง ทั้งการโฆษณาที่สะเทือนฟ้าดินแล้วไหนจะต้องเปิดตลาดด้วยความลำบากลำบนอีก ถึงนายค
