กดีใจขึ้นมาทันทีเมื่อเงยหน้าขึ้นไปมอง ฉินเฉา คนน่ารังเกียจคนนั้นกำลังยืนอยู่ตรงหน้าเธอแต่ถ้าไม่มีสาวหน้าอกใหญ่ที่ยืนอยู่ข้างๆ เธอก็คงจะดีใจมากกว่านี้เหลียวซาซารู้สึกแสบร้อนที่จมูกเล็กน้อย“คนสารเลว นายรู้ตัวด้วยเหรอจะว่าต้องมา?”“ไม่ใช่เพราะว่าฉันไปซื้อของขวัญวันเกิดให้เธออยู่หรือไง?”ฉินเฉาลูบหัวเหลียวซาซา “คิดถึงฉันขนาดนั้นเชียว?”“ไปตายซะ ใครจะไปคิดถึงนาย!”เหลียวซาซากลอกตาใส่ฉินเฉา “ถ้าไม่ใช่เพราะว่าพี่หยูลู่บอกว่านายต้องมา ฉันก็คงจะไม่เชิญนายหรอก ฮึ่ม ใกล้จะถึงเวลาแล้ว ฉันจะต้องไปเตรียมตัวก่อน”จากนั้นเธอก็เบือนหน้าหนี แล้วเดินออกไปจากห้องโถงทันทีแต่ในช่วงเวลาที่เธอกำลังเบือนหน้าไปนั้น มุมปากของเธอกลับแต่งแต้มไปด้วยรอยยิ้ม“ยัยนี่ขี้โมโหชะมัด”ฉินเฉายกมือขึ้นมากุมขมับ“แต่นี่ก็เป็นความน่ารักของซาซานะ”อู๋ซิ่นที่ยืนอยู่ข้างๆ กล่าวออกมา“พวกเธอน่ารักกันทุกคนนั่นแหละ”ฉินเฉากล่าวเสริมเขาไม่ใช่คนที่เลือกที่รัก มักที่ชังแน่นอนว่าเขาไม่รู้ตัวเลยว่า คำพูดของเขานั้นได้สร้างความพอใจให้กับสาวๆหากเป็นหนุ่มหล่อสองคน เมื่อทั้งสองคนเผชิญหน้ากันก็อาจจะรู้สึกเห็นอกเห็นใจอีกฝ่าย ไม่แน่ว่ามันอาจจะกลายเป็นความสัมพันธ์ของชายรักชายในความคิดของสาววายก็ได้แต่หากเป็นสาวสวยสองคนเผชิญหน้ากัน พวกเธอจะต้องตัดสินกันว่าใครคือคนที่เหนือกว่า“ที่นี่คนเยอะจังเลย………….”อู๋ซิ่นเห็นแขกเหรื่อที่มีจำนวนมากขึ้นเรื่อยๆ หัวใจของเธ
