มื่อฟังคำพูดของหวังหู่ ก็คล้ายกับว่าเขาได้กลายเป็นแฟนของเหลียวชาชาไปแล้ว“อืม ถ้ามีเวลา พวกเราก็จะจัดงานหมั้นให้กับพวกเธอทั้งสองคนเมื่อถึงเวลานั้นก็จะต้องเชิญแขกเหรื่อที่มีความสามารถมากมายมาร่วมงาน พวกเราเป็นตระกูลชนชั้นสูงทางฝั่งกว่างโจว จะให้น้อยหน้าใครไม่ได้ เมื่อถึงตอนนั้นผู้นำของเมืองอาจจะมาร่วมงานด้วยก็ได้จะต้องเตรียมการให้ดี…..”พวกเขาคุยกันข้ามหัวเหลียวชาชาไม่หยุดเหลียวชาชานั้นราวกับหุ่นเชิด เธอยืนตัวแข็งนิ่งงันอยู่พักใหญ่แต่ทันใดนั้นเธอก็ได้สติทันที“เดี๋ยวก่อนนะ ทุกคนกำลังพูดอะไรอยู่? แนะนำแฟนให้ฉัน แล้วยังจะให้ฉันหมั้นเนี่ยนะ?”เหลียวชาชาถลึงดวงตาคู่สวย แล้วเอ่ยถามออกมา“เอ่อ ชาชา เธอเป็นอะไรไป…..”คนในตระกูลหวังผงะไปทันทีเมื่อเห็นว่าเหลียวชาชากำลังโกรธ“สารเลว!”เหลียวชาชากระทืบเท้าปึงปังด้วยความโมโห “ไม่ใช่ว่าฉันหาแฟนด้วยตัวเองไม่ได้สักหน่อย แล้วทำไมถึงต้องให้พวกนายมาตัดสินใจแทนฉัน? พวกนายคิดว่าตัวเองเป็นใคร? ทุเรศที่สุด!”เธอโกรธมากจริง ๆทั้งน้าชาย น้าสะใภ้เหล่านี้ ทำไมถึงต้องมายุ่งวุ่นวายกับชีวิตของเธอ?พูดคุยกันแค่ไม่กี่คำก็จะจัดงานแต่งงานให้เธอแล้วคนพวกนี้คิดจะทำอะไร?คนในตระกูลหวังรู้สึกอับอายขึ้นมาทันทีผู้คนในห้องโถงที่ได้ยินเสียงดังโวยวายขึ้นที่นี่ อดไม่ได้ที่จะหันไปมองพวกเขาเห็นว่าเหลียวชาชา ผู้เป็นตัวเอกของงานเลี้ยงวันเกิดในวันนี้กำลังโมโห“เหลวไหล!”ในขณะนั้นเองนายใหญ่ตระ
