กูลหวัง หวังตั๋วได้เคาะไม้เท้าในมือลงกับพื้น และกล่าวขึ้นมาด้วยความโกรธ“ชาชา เธอพูดกับน้าของเธอแบบนี้ได้ยังไง?”“พวกเขาไม่ใช่น้าของฉัน!”เหลียวชาชาไม่ไว้หน้าตาของเธอเลยแม้แต่น้อยเพราะไม่ได้เจอกันมาตั้งแต่เด็ก จึงกล่าวได้ว่าเขาไม่มีความผูกพันกับเธอเลยตั้งแต่ต้นเหลียวชาชาเบือนหน้าหนี เดินจากไป ทิ้งให้คนตระกูลหวังอยู่ที่นี่“เหลวไหล! เหลวไหลเกินไปแล้ว!”ผู้นำตระกูลหวังโมโหจนเกือบจะหัวใจวาย“พ่อครับ อย่าไปถือสายัยนั่นเลย”หวังเค่อฉินรีบเข้ามาเอ่ยปลอบพ่อของตนทันที“ยัยนั่นไม่มีมารยาทเอาซะเลย แค่เห็นก็รู้แล้วว่าไม่มีแม่คอยเลี้ยงดู”โจวสุ่ยกล่าวออกมาอย่างไม่ไว้หน้า“หุบปากเดี๋ยวนี้!”ในขณะนั้นเอง ร่างของผู้หญิงคนหนึ่งก็มาปรากฏตัวตรงหน้าพวกเขาหยูลู่ขมวดคิ้วสีดำขลับ เธอจ้องมองโจวสุ่ยด้วยสายตาดุดัน ก่อนที่จะกล่าวออกมา “ถ้าฉันได้ยินเธอพูดจาแบบนี้ออกมาอีก เธอจะต้องออกไปจากบ้านตระกูลเหลียว”“นังนี่!”โจวสุ่ยถูกตระกูลหวังให้ท้ายมานาน เมื่อได้ยินว่ามีคนกล้าพูดจาแบบนี้กับเธอ เธอก็โพล่งออกไปทันที“นี่คือบ้านหลานสาวของฉัน แล้วเธอเป็นใคร ถึงได้มีสิทธิ์มาไล่น้าสะใภ้อย่างฉันออกไปจากบ้าน?”“โจวสุ่ย หุบปากเดี๋ยวนี้!”หวังเค่อฉินรีบตะโกนบอกให้โจวสุ่ยหยุดพูดอย่างรวดเร็วโจวสุ่ยไม่รู้จักผู้หญิงคนนี้ ยังเป็นเรื่องที่พอจะให้อภัยกันได้แต่เขาและผู้นำตระกูลหวังนั้นรู้จักเธอดีผู้หญิงคนนี้เป็นคนที่เด็ดเดี่ยวและทรงพลัง“จะให้ฉันหยุ
