่งออกมาทำตัวอวดเก่งอีก”“นายท่าน แต่ว่าข้า ข้าจะต้องหาวิธีฆ่าเขาได้แน่นอน……….”กุนซือกล่าวออกมา“ข้าบอกให้เจ้าไปสถานที่ฝึกฝน!”ความกดดันแฝงอยู่ในน˺าเสียงของโจโฉ “เจ้าจะขัดคำสั่งข้างั้นเหรอ?”“มะ ไม่กล้าหรอกครับ…………..”กุนซือที่คุกเข่าอยู่ รีบถอยหลังออกไปทันทีเขาจะมีความกล้าไปต่อกรกับชายคนนี้ได้ยังไง?“ไม่กล้าก็ดี ออกไปได้แล้ว”โจโฉโบกมือฝ่ายกุนซือรีบเปลี่ยนร่างเป็นควันดำ และหายไปจากห้องอย่างรวดเร็ว“ทำไมถึงไม่ให้ฉันฆ่าเขา?”เสียงของผู้หญิงคนหนึ่งดังขึ้นร่างเพรียวบางก้าวเดินออกมาจากความมืด ในมือของเธอถือดาบสีดำเล่มหนึ่งเอาไว้“เขาคือสุนัขรับใช้ของข้า”โจโฉกล่าวออกมาเบาๆ “ในฐานะสุนัข ก็นับว่าเป็นสุนัขที่ซื่อสัตย์ไม่จำเป็นต้องเอาชีวิตเขาหรอก”“แล้วฉันเป็นสุนัขรับใช้ของนายด้วยหรือเปล่า?”หญิงสาวคนนั้นเอ่ยถามออกมา“หึๆ อย่างเจ้าน่ะไม่ใช่หรอก”โจโฉเหลือบมองหญิงสาวด้วยสายตามีเลศนัย “เจ้าไม่ใช่สุนัขเพราะเจ้าไม่ซื่อสัตย์ต่อใครเลย”“แน่นอนว่าฉันไม่ใช่สุนัข”หญิงสาวเหวี่ยงดาบ ลำแสงสีดำสว่างวาบออกมา ก่อนที่เธอจะพูดอย่างเย็นชา“ฉันคือภูตผีอาฆาตแค้นที่มาจากนรกต่างหาก”…ในขณะเดียวกัน ลึกเข้าไปในป่าโบราณอันห่างไกลของประเทศญี่ปุ่นชายชราคนหนึ่งก้าวเดินเข้าไปในใจกลางป่าอย่างช้าๆรอบด้านเต็มไปด้วยสัตว์ป่าจำนวนมากมาย มีแม้กระทั่งหมีดำที่แสนดุร้ายอยู่ที่นี่หมีขนาดใหญ่ที่สูงถึงสามเมตรกำลังนอนอยู่ด้านข้าง เมื่อเห็นว่าชายชรากำ
