ทะเลแมกมาได้กลายเป็นชั้นน˺าแข็ง ซึ่งถูกเจาะเป็นรูเพื่อนำประตูลงไปด้านในมังกรขาวล้มตัวลงนอนบนพื้นน˺าแข็งด้วยความพอใจ เขาขดตัวเป็นก้อนกลม ๆ แล้วหลับตาลงดูท่าว่าอ้าวหานจะอยู่ในดินแดนหมอกมานานเกินไป เขาถึงได้ทำตัวเกียจคร้านขนาดนี้“ค่อยยังชั่ว ถ้ามีเขาอยู่ด้วย ฉันก็ค่อยรู้สึกโล่งใจขึ้นมาหน่อย”โรซี่กุมมือฉินเฉา แล้วกล่าวออกมาเบา ๆ “ไม่คิดเลยว่านายจะเลี้ยงสัตว์ที่น่ารักขนาดนี้ นายไม่ต้องห่วงนะ ฉันจะดูแลเขาให้ดี คราวหน้าถ้านายมาเจอเขาอีกที เขาอาจจะอ้วนขึ้นก็ได้”“เอ่อ… เธอจะเลี้ยงมังกรเป็นสัตว์เลี้ยงเนี่ยนะ?”ฉินเฉาปาดเหงื่อทั้งหานปิงและเบลเฟกอร์ กษัตริย์ทั้งสองตนนี้ต่างยืนนิ่งงันอยู่ข้างๆ โดยที่ไม่กล้าพูดอะไรออกมาเบลเฟกอร์หวาดกลัวจากใจจริง เพราะซาตาน คนที่หนุนหลังของเขาได้ถูกผนึกไปอย่างสมบูรณ์เสียแล้วตอนนี้นรกอยู่ในกำมือของโรซี่นั่นก็เท่ากับว่า ที่นี่จะกลายเป็นสวนหลังบ้านของฉินเฉาช่วงเวลาแห่งความรุ่งโรจน์ของเขาได้ผ่านพ้นไปแล้วนับว่าเป็นโชคดีขนาดไหนแล้วที่โรซี่ไม่ฆ่าเขาให้ตาย“กษัตริย์ของข้า เบลเฟกอร์ผู้นี้ยินดีที่จะให้ความช่วยเหลือท่านอย่างเต็มที่”เขาเป็นคนที่รู้สถานการณ์เป็นอย่างดี จึงรีบแสดงความจงรักภักดีออกมา“นี่มันนกสองหัวชัด ๆ …..”หานปิงที่ยืนอยู่อีกด้าน เบ้ปากอย่างอดไม่ได้“แต่ฉันกลับมองว่าเขาเป็นคนที่ฉลาดมาก”ฉินเฉาจ้องมองหานปิง แล้วเอ่ยออกมา “ว่ายังไง สาวน้อย?หลังจากนี้เธออยากจะติดตามพ