แต่สำหรับคนที่น่ารังเกียจพรรค์นี้ ถึงจะเก็บเอาไว้ก็ไม่มีประโยชน์อะไร“ถ้าหากว่าฉันไม่ได้ให้สัญญากับถังถังเอาไว้ ป่านนี้แกได้ตายไปตั้งนานแล้ว”ฉินเฉาเหลือบมองมิคาเอล และกล่าวออกมาอย่างเย็นชา“รีบม้วนหางของแกกลับไปซะ ก่อนที่ฉันจะเปลี่ยนใจ”“ข้าขอสาปแช่งเจ้า ข้าขอสาปแช่งให้ปีศาจอย่างเจ้าต้องตกนรกหมกไหม้!”มิคาเอลคร˹าครวญใส่ฉินเฉาด้วยความโกรธแค้น “ข้าขอสาปแช่งเจ้า สาปแช่งให้เจ้าได้พบกับความสิ้นหวัง แม้ข้าจะต้องสละชีวิตและดวงวิญญาณก็ตาม”ไอ้เจ้านี่ ยังไม่รู้ดีรู้ชั่วอีกเหรอ?ฉินเฉาส่ายหัวอย่างอดไม่ได้“ในเมื่อมันเป็นแบบนี้ ฉันจะทำตามสิ่งที่แกปรารถนาเอง”แต่ทันใดนั้นเอง จู่ ๆ เมฆดำก็พลันแผ่ปกคลุมไปทั่วท้องฟ้าช่วงเวลาเช้าตรู่ที่เริ่มมีแสงสว่างรำไร ได้กลับกลายเป็นความมืดมนอีกครั้งกลิ่นอายอันหนาแน่นของปีศาจได้แพร่กระจายไปทั่วเมือง“ท่าไม่ดีแล้ว!”ฉินเฉาขมวดคิ้วทันที จิตมารผสานร่างของเขาเพิ่งจะหายไป แต่ว่าตอนนี้ดัน…..ตูม!ผืนแผ่นดินพลันแยกออกจากกันแขนขนาดยักษ์ได้โผล่ขึ้นมาจากพื้นดินทันทีแขนสีดำขนาดยักษ์พุ่งเข้ามาคว้าร่างของมิคาเอลเอาไว้“ข้าจะปลดเปลื้องพันธนาการสุดท้ายด้วยวิญญาณของเจ้า!”สิ้นเสียงนั้น ฝ่ามือก็บดขยี้ร่างของมิคาเอล และบดขยี้ไปถึงดวงวิญญาณของเธอแขนข้างนั้นถูกแสงสว่างสีทองห่อหุ้มในทันที“ฮ่า ๆ ๆ!”เสียงหัวเราะอันชั่วร้ายดังก้องไปทั่ว“ข้ากำลังจะกลับมาแล้ว!”ฉินเฉารู้สึกได้ถึงแรงกดดันมารดามันเถอะ
