โง่ชะมัด!”“บัดซบ! เจ้าหุบปากเดี๋ยวนี้!”โทสะในใจของมิคาเอลยิ่งเพิ่มมากขึ้นทุกทีมนุษย์ผู้สมควรตาย มันกำลังจงใจทำลายความสัมพันธ์ระหว่างพวกเธอและนรกอยู่ชัดๆ!“หึๆ แต่ข้ากลับคิดว่าพันธมิตรของข้านั้นไว้ใจได้นี่สิ”ลิเวียธานไม่ถูกปั่นหัวไปกับคำพูดของฉินเฉา แต่เขากลับกล่าวออกมาอย่างไม่คาดคิด“ในโลกใบนี้ หากมีแสงสว่างก็จะต้องมีความมืด หากไม่มีนรก การคงอยู่ของสวรรค์ก็จะไม่มีความหมาย”“ใช่ เขาพูดได้ถูกต้องแล้ว!”มิคาเอลพยักหน้าด้วยความพึงพอใจทันทีคิดจะทำลายความสัมพันธ์ระหว่างพวกเรางั้นเหรอ? เจ้ายังอ่อนหัดนัก“เป็นแบบนี้นี่เอง…………..”ฉินเฉาพยักหน้ารับ แล้วเอ่ยถามต่อไป “ลิเวียธาน อะไรที่ทำให้แกมั่นใจพอที่จะพูดแบบนั้นออกมา?”แววตาของลิเวียธานเปลี่ยนไปเล็กน้อย“เพราะว่าซาตานกำลังจะหลุดออกมาจากผนึกงั้นเหรอ? แต่ฉันกลัวว่าถ้าหากซาตานหลุดออกมาเมื่อไหร่ สวรรค์จะถูกเหยียบอยู่ภายใต้ฝ่าเท้าของพวกแกน่ะสิ?”ทันใดนั้นฉินเฉาก็หัวเราะออกมาทันที “ฉันเข้าใจแล้วว่าพวกแกไม่ใช่คนโง่ คนที่โง่จริงๆ ก็คือเทวทูตพวกนั้นต่างหาก ที่แท้พวกแกก็ไม่ได้ถูกหลอกใช้ แต่เป็นฝ่ายหลอกใช้พวกมัน ฮ่าๆๆ! เป็นแบบนี้นี่เองเป็นแบบนี้นี่เอง!”“เจ้ากล้าหลอกใช้พวกข้างั้นเหรอ!”มิคาเอลผู้หยิ่งผยองโกรธแค้นขึ้นมาทันทีเธอคว้าดาบแสงสีทองเล่มหนึ่งเอาไว้ในมือ แล้วชี้ปลายดาบเข้าหาลิเวียธานที่อยู่บนพื้น“มิคาเอล เจ้าอย่าได้ถูกชายคนนี้ยั่วโมโหสิ”ลิเวียธานรีบกล่าวข