ออกมา “พ่อของเขาเคยเข้าร่วมสงครามต่อต้านอเมริกาและช่วยเหลือเกาหลี ก่อนที่จะเสียชีวิตในสนามรบ ดังนั้นเขาถึงได้มีอคติต่อประเทศจีนของพวกเรา”“ยังมีเรื่องแบบนี้อยู่อีกเหรอ?”ฉินเฉายักไหล่ “ผู้รุกรานไม่ควรที่จะแสดงความเห็นใจ หลิวจางตอนนี้พวกเราควรจะทำยังไง?”ซีที่อยู่ข้างๆ นั้นยืนนิ่งราวกับหุ่นเชิด เธอไม่พูดอะไรออกมาสักคำทำเพียงแค่เดินตามฉินเฉามาเท่านั้นไม่รู้ว่าเป็นเพราะอะไร แต่ฉินเฉารู้สึกว่าซีดูเปลี่ยนไปนิดหน่อย เธอดูเย็นชาขึ้น และไม่ชอบพูดจามากกว่าเดิมหรือว่าอยู่กับหลี่ไป๋ซาน คนโรคจิตคนนั้นมากเกินไป นิสัยของเธอถึงได้เริ่มแปลกๆ ไปแบบนี้?“เข้าไปในศูนย์บัญชาการกันก่อนเถอะ พวกเราจะต้องวางแผนการรบ”หลิวจางกล่าวออกมา ก่อนที่จะพาพวกฉินเฉาเดินเข้าไปในศูนย์บัญชาการในเวลานี้ท้องฟ้าด้านนอกกำลังมืดสนิท แต่ก็ยังรู้สึกได้ถึงหมอกควันและความสิ้นหวังมาจากทิศทางของลอนดอนกลิ่นอายของนรกแพร่กระจายออกไปอย่างต่อเนื่องทุกคนในศูนย์บัญชาการต่างพากันวิตกกังวลนี่คือการต่อสู้กับนรกพวกเขายังมีความหวังที่จะได้รับชัยชนะกันอีกเหรอ?ในห้องวางแผนการรบ บรอสกำลังยืนอยู่กับกลุ่มทหารอเมริกัน ที่สวมชุดลายพรางสีเหลืองอ่อน“แขกของพวกเรามาช้ากันเหลือเกิน”เมื่อเห็นว่าพวกหลิวจางเดินเข้ามา บรอสก็เป็นฝ่ายเอ่ยเสียดสีก่อนใครเพื่อน“หวังว่าตอนที่กำลังสู้รบกัน พวกเขาจะไม่เป็นตัวถ่วงให้กับพวกเรานะ”หัวหน้าทีมงูหางกระดิ่ง เพนนีสัน บ่นพึมพำออก
