มาอย่างอดไม่ได้“ถ้าเทียบกับสองคนนี้แล้ว ฉันว่าส่งลูกกระสุนปืนมาให้พวกเรายังจะดีซะกว่า”ฉินเฉาและหลิวจางหันมามองหน้ากัน ดูเหมือนว่าคนเหล่านี้จะไม่พอใจในการเตรียมการของประเทศจีนเป็นอย่างมาก“บรอส คุณภาพภายในประเทศของคุณทำให้ฉันรู้สึกผิดหวังจริงๆ”หลิวจางคือผู้บัญชาการในประเทศจีน แน่นอนว่าเธอจะต้องนำเหตุผลมาโต้แย้ง“คุณพูดอะไรน่ะ?”บรอสและทหารอเมริกันต่างรู้สึกโกรธขึ้นมานี่คือการดูถูกประเทศบ้านเกิดของพวกเขาอย่างชัดเจน“พวกเราทุกคนคือทีมเดียวกัน แต่ฉันไม่เห็นความเป็นมิตรจากประเทศของคุณเลยสักนิด เห็นแค่ความไม่ยอมรับที่อยู่ลึกๆ เท่านั้น ถ้าหากไปถึงสนามรบ ทหารในประเทศของคุณอาจจะใช้คนของเรามาบังกระสุนก็ได้ การร่วมมือกันในครั้งนี้ทำให้ฉันรู้สึกผิดหวังมาก ฉันจะส่งเรื่องไปร้องเรียนกับทางเบื้องบน ให้ระงับแผนการช่วยเหลือในครั้งนี้”บรอสตกตะลึง เขาไม่คิดเลยว่าพริกเม็ดเล็กๆ จากจีนจะฉุนได้ถึงขนาดนี้เขาพูดอะไรไม่ออกไปพักใหญ่“เอาล่ะ ผู้บัญชาการหลิว ผมต้องขอโทษด้วยสำหรับคำพูดและการกระทำของทหารของผม แต่ถึงยังไงประเทศของคุณก็ส่งคนมาเพียงแค่สองคนเท่านั้น ถ้าจะบอกว่าพวกเราพอใจ มันก็คงจะเป็นไปไม่ได้ หวังว่าคุณจะเข้าใจในเรื่องนี้”เพื่อการร่วมมือกัน บรอสจำเป็นต้องกล˺ากลืนความไม่พอใจนี้ลงไป“จะเป็นนักสู้ที่เหมาะสมกับสนามรบหรือไม่ แค่ไปถึงสนามรบก็จะรู้เอง ฉันพูดถูกไหมคะ ผู้บัญชาการบรอส?”หลิวจางเอ่ยถามออกมา“คุณพูดได้ถ
