ประเทศมหาอำนาจเลยแม้แต่น้อยเพราะว่าเขาปิดกั้นข่าวสารมาโดยตลอด เขาจึงไม่รู้ว่าตอนนี้ลอนดอนได้ตกอยู่ในมือของศัตรูเป็นที่เรียบร้อยแล้วอย่างไรก็ตาม หลี่ไป๋ซานได้โทรศัพท์มาหาเขาเมื่อเห็นว่าเสียงเรียกเข้าจากโทรศัพท์มือถือดังขึ้นไม่หยุด ฉินเฉาก็พลันขมวดคิ้วเล็กน้อยในจิตใต้สำนึกของเขา เขามักจะรู้สึกว่าหลี่ไป๋ซานเป็นคนที่ลึกลับมากเกินไปดีไม่ดีอีกฝ่ายอาจจะเป็นศัตรูจริงๆ ก็ได้แต่ทว่าอีกฝ่ายก็ดีกับเขามาก และให้ผลประโยชน์กับเขามาไม่น้อยเลยทีเดียวถ้าหากว่าหลี่ไป๋ซานคือโจโฉจริงๆ งั้นทำไมต้องคอยช่วยเหลือเขาตลอดเวลาแบบนี้?และถ้าหากว่าอีกฝ่ายคือโจโฉจริงๆ ฆ่าเขาให้ตายไปเลยไม่ดีกว่าเหรอ? ทำไมถึงต้องสร้างเรื่องสร้างราวขึ้นมาด้วย?แต่ถ้าหากว่าไม่ใช่โจโฉ งั้นอีกฝ่ายจะมอบอาร์ติแฟคมากมายให้กับกุนซือได้ยังไง?มีหลายสิ่งหลายอย่างที่ฉินเฉายังไม่เข้าใจเขาไตร่ตรองอยู่ครู่หนึ่ง ในที่สุดก็รับโทรศัพท์สายนั้นแต่ไม่ว่าจะมาไม้ไหน เขาก็จะต้องต้านรับมันเอาไว้ให้ได้!“นายใหญ่ฉิน ช่วงนี้งานยุ่งอยู่เหรอครับ?”ทันทีที่รับสาย น˺าเสียงที่ไม่น่าอภิรมย์ของหลี่ไป๋ซานก็พลันดังขึ้นมาจากปลายสายเชี่ย คนที่ไม่เอาจริงเอาจังพรรค์นี้จะเป็นโจโฉไปได้ยังไง?ฉินเฉาลอบคิดในใจ“มีเรื่องอะไรก็พูดมา แต่ถ้าหากว่ามันไร้สาระ ฉันจะวางสายแล้วนะ”“นายปฏิบัติต่อผู้บัญชาการของนายแบบนี้ได้ยังไง? ระวังเอาไว้เถอะ ฉันจะหักเงินเดือนของนายให้ดู!”“ก็หักไปเลยสิ”“น้อ
