งสาวมันเถอะ! ฉันลืมไปเลยว่านายมีอำนาจทางการเงินอยู่แล้ว”ดูเหมือนว่าหลี่ไป๋ซานกำลังดื่มสไปรท์อยู่ ฉินเฉาได้ยินเสียงดื่มน˺ามาจากปลายสาย“คนอย่างนายมันไร้เรื่องร้อนใจไม่ถ่อไปวัดอยู่แล้ว ว่ามาสิ ที่โทรมาหาฉันเพราะมีเรื่องอะไรกันแน่?”ฉินเฉาเอ่ยถามอย่างตรงไปตรงมา“ฉันต้องมีธุระก่อน ถึงจะโทรมาหานายได้หรือไง? หลักๆ ก็คือซีคิดถึงนาย เธออยากจะให้ฉันพาเธอไปหานายน่ะสิ”“ไปตายซะไป!”เขาได้ยินเสียงต่อว่าของซีดังลอดเข้ามาในโทรศัพท์ได้อย่างชัดเจน“เอาล่ะๆ ฉันยอมรับก็ได้ ที่ฉันโทรมาหานายเพราะมีเรื่องนิดหน่อยจริงๆ ไม่ใช่สิ ต้องบอกว่าตอนนี้ประเทศกำลังเรียกหานายพลห้าดาวอย่างนาย รัฐมนตรีหวังเรียกชื่อนายเป็นการส่วนตัว และบอกให้นายตอบรับเรื่องนี้”“รัฐมนตรีหวัง? ประเทศ?”ฉินเฉาเลิกคิ้ว “มีภารกิจที่ยุ่งยากอีกแล้วงั้นเหรอ?”หลี่ไป๋ซานหัวเราะออกมา “สำหรับนายใหญ่ฉิน มันไม่ใช่เรื่องที่ควรจะพูดถึงเลย ฉันจะให้นายไปลองคิดดู ว่าหลังจากทำภารกิจนี้เสร็จสิ้น ฉันควรจะให้รางวัลแบบไหนกับนายดี………….”“พูดถึงเรื่องภารกิจก่อนเถอะ ฉันยังไม่ได้บอกสักคำเลยว่าจะทำ”สิ่งที่ฉินเฉากลัวมากที่สุดคือ หลี่ไป๋ซานจะให้เขาขึ้นรถไฟไปก่อนแล้วค่อยอัพเกรดตั๋วให้ทีหลัง“ดูความระวังตัวของนายสิ หลี่ไป๋ซานคนนี้เป็นเจ้านายของนายนะนายคิดว่าฉันจะหลอกนายได้หรือไง?”“ได้”“เชี่ย จะตอบเร็วเกินไปแล้ว! ก็ได้ ฉันจะอธิบายให้ฟังชัดๆ นายรู้เรื่องที่ลอนดอนถูกยึดครองหรือ
