ย่างช้าๆถึงแม้ว่าร่างกายจะเป็นกึ่งจักรกล แต่สมองก็ยังเป็นของมนุษย์ตราบใดที่ระเบิดหัวได้ ก็ตายได้เหมือนกัน“อะไรกัน!”ชายตาเดียวประหลาดใจเป็นอย่างมาก “ฆ่าคนของฉันด้วยปืนเนี่ยนะ?”“แน่นอน ปืนใช้ง่ายจะตายไป ทำไมถึงไม่ใช้มันล่ะ?”สิ่งที่ฉินเฉาคิดจริงๆ ก็คือ แค่จัดการกับคนที่สะกิดก็แตกร้าวได้ง่ายๆ พวกนี้ เขาไม่จำเป็นที่จะต้องใช้กระบี่ปทุมพิสุทธิ์“บัดซบ! ฆ่ามันซะ ไม่ต้องไปสนใจจูนิน พวกนายทุกคนไปฆ่าไอ้คนน่ารังเกียจนั่นเดี๋ยวนี้!”ชายตาเดียวคำรามออกมาด้วยความโกรธแค้นทันใดนั้นเองนินจาทั้งหมดก็ได้พุ่งเข้ามาหาฉินเฉาอย่างโหดเหี้ยมฉินเฉาไม่ได้หลบเลี่ยงไปไหน เขาเพียงยืนนิ่งๆ และสาดกระสุนเข้าใส่นินจาทีละคนต่อไปเรื่อยๆ เท่านั้นชายตาเดียวแทบจะกระอักเลือดออกมาด้วยความทุกข์ใจนินจาเหล่านี้คือเฮนินที่ต้องสูญเสียเงินจำนวนมากในการพัฒนาแต่พวกเขากลับต้องมาตายไปด้วยปืนของผู้ชายคนนั้นบัดซบ มันต้องตาย!หลังจากการตายของเฮนินคนที่สี่ ในที่สุดเฮนินคนหนึ่งก็พุ่งตัวมาอยู่ตรงหน้าฉินเฉาจนได้แววตาของเขาเปล่งประกายด้วยความตื่นเต้นดูเหมือนว่าเขาจะคิดว่า นักแม่นปืนที่สมควรตายคนนี้จะต้องตายไปด้วยคมดาบของเขาเขาพุ่งตัวเข้าไปและตวัดดาบ ฟันเข้าที่ท้องน้อยของฉินเฉาอย่างรวดเร็วราวกับสายฟ้าด้วยความแข็งแกร่งของเฮนิน การหั่นร่างของชายคนนั้นครึ่งตัวย่อมไม่ใช่เรื่องที่ยากเย็นอะไรชายตาเดียวรู้สึกตื่นเต้นไปด้วย ในที่สุดไอ้สารเลวคนนี้ก็กำลั
