มาที่พวกเขาทันทีที่เห็นคนคนนั้น ภายในใจที่ว่างเปล่าของเหลียวซาซาก็ถูกเติมเต็มได้ในทันทีเธอรีบตะโกนเรียกผู้ชายคนนั้นด้วยความดีใจ“ฉินเฉา!”“ว่าไง คนสวย ฉันมารับเธอแล้ว”ฉินเฉาโบกมือให้เหลียวซาซาทุกคนต่างไม่เข้าใจ เหลียวซาซารู้จักคนคนนี้ด้วยงั้นเหรอ?ฝ่ายหยางเหล่ยมีท่าทีระแวดระวังมากขึ้นกว่าเดิม เมื่อเห็นชายคนนั้น เขาก็รู้สึกว่าจะต้องเป็นศัตรูกันอย่างที่เขาก็ไม่สามารถอธิบายได้“นายเป็นใคร?”เขาเอ่ยถามออกไปอย่างไม่รู้ตัว“คนที่จะมาช่วยพวกนายยังไงล่ะ”ฉินเฉากล่าว ก่อนที่จะกระโดดลงมาจากต้นไม้เขาจ้องมองเจ้าหน้าที่ตำรวจชาวญี่ปุ่นทั้งสองนาย แล้วตะโกนบอกพวกเขาด้วยภาษาญี่ปุ่น“หยุดเดี๋ยวนี้! ไม่อย่างนั้นก็อย่าหาว่าฉันทำตัวหยาบคาย”“นายเป็นใคร? เป็นพวกเดียวกับพวกเขาเหรอ?”เจ้าหน้าที่ตำรวจทั้งสองนายจ้องฉินเฉาอย่างไม่วางตา“พวกเขาเป็นแค่เด็กนักศึกษาที่กำลังหลงทางอยู่เท่านั้น พวกนายเห็นแก่หน้าฉัน แล้วหลีกทางไปเถอะ”ฉินเฉาเอ่ยออกมาอย่างยิ้มแย้ม“ล้อเล่นหรือไง!”“นายก็จะต้องถูกจับเหมือนกัน มอบตัวแต่โดยดีซะเถอะ!”ฉินเฉายักไหล่“ดูเหมือนว่าการเจรจาด้วยความสันติจะล้มเหลว ก็ได้ งั้นก็มีแต่จะต้องใช้วิธีนี้แล้ว”เมื่อพูดจบ เขาก็หยิบปืนเดสเสิร์ท อีเกิ้ลสีเงินออกมา แล้วชี้ไปยังเจ้าหน้าที่ตำรวจทั้งสองนายทันทีเจ้าหน้าที่ตำรวจที่คิดจะพุ่งเข้ามาต่างจ้องมองตาค้าง ก่อนที่จะยกมือขึ้น แล้วหมอบลงกับพื้นแต่โดยดี“ถือว่ายังมีสติดีมาก”
