็ยังไม่พบทางออกเสียที ในใจทุกคนจึงเกิดความกังวลขึ้นมาเป็นอย่างมากในขณะนั้นเอง แสงไฟก็พลันสาดส่องมาจากอีกด้านหนึ่ง“ทางนั้นมีแสงไฟ!”นักศึกษาคนหนึ่งตะโกนออกมา“ฉันคิดว่ามันดูแปลกๆ ……….”หยางเหล่ยรู้สึกหนักอึ้งอยู่ภายในใจ“จะมีอะไรล่ะ? เข้าไปถามกันเถอะ”เหล่านักศึกษาต่างรู้สึกกระตือรือร้นแสงไฟนั้นมาจากเจ้าหน้าที่ตำรวจสายตรวจสองนาย ที่ออกมาลาดตระเวนในตอนกลางคืนเมื่อพวกเขาพบว่ามีคนกลุ่มหนึ่งกำลังยืนอยู่ในห้องน˺าศักดิ์สิทธิ์ยาสุกุนิก็พลันตกใจ และรีบหยิบกระบองออกมา ปากก็ตะโกนภาษาญี่ปุ่นออกมาด้วยเมื่อเห็นท่าทางคุกคามของเจ้าหน้าที่ตำรวจทั้งสองคนนั้นนักศึกษาที่สามารถพูดภาษาญี่ปุ่นได้บ้างนิดหน่อยก็แข้งขาสั่นเทาทันที“ยะ แย่แล้ว…………ดูเหมือนว่าพวกเขาจะคิดว่าพวกเราเป็นคนร้ายไปแล้ว………..”“จะทำยังไงกันดีล่ะ!”“พวกเราหนีกันเถอะ!”หลายคนเอ่ยออกมาด้วยความตื่นตระหนก“จะหนีทำไม?”แต่นักศึกษาอีกคนที่มีร่างกายแข็งแรงกำยำได้เอ่ยออกมา “พวกเรามีกันอยู่ตั้งเยอะ จะไปกลัวตำรวจพวกนี้ทำไม? จัดการพวกเขาก่อนแล้วอธิบายให้ชัดเจนดีกว่า”“ใช่ มาจัดการพวกนั้นกัน!”คนอื่นๆ ตะโกนออกมาด้วยความกระตือรือร้น“ถ้าฉันเป็นพวกนาย ฉันจะไม่ทำเรื่องโง่ๆ พรรค์นั้นหรอก”ในเวลานี้ เสียงของผู้ชายคนหนึ่งได้ดังก้องเข้ามาในหูอย่างฉับพลันเสียงแปลกๆ นี้ทำให้ทุกคนต้องเงยหน้าขึ้นพวกเขาจึงเห็นผู้ชายคนหนึ่ง ที่สวมเสื้อโค้ตสีดำกำลังนั่งอยู่บนต้นไม้ แล้วจ้องมอง
