หยางเหล่ยกวาดสายตามองทุกคน และเมื่อเขาจ้องมองเหลียวซาซาเป็นคนสุดท้าย สายตาของเขาก็ดูอ่อนโยนมากขึ้น“ทุกคนคงจะรู้ดี ว่าการที่พวกเราเข้าไปในเกาะปูวาในคราวนี้ มันเป็นเรื่องที่ยากเย็นอยู่แล้ว ถึงปีศาจที่ชั่วร้ายพวกนั้นจะมาขวางทางอยู่ตรงหน้า แต่ว่าพวกเราคือนักศึกษาชาวจีนที่มีเลือดอันร้อนรุ่ม พวกเราจะไม่หวาดกลัวต่อสิ่งใดทั้งนั้น”เขาเริ่มกล่าวออกมา “ถ้าปีศาจพวกนั้นทำได้ มันก็คงจะมุ่งหน้าเข้ามายิงพวกเราแล้ว ถึงเรือจะเดินหน้าต่อไปไม่ได้ แต่มันก็ไม่สำคัญ ถ้าทุกคนว่ายน˺าได้ ก็ว่ายน˺าขึ้นไปบนเกาะปูวาด้วยกันกับฉันเถอะ”“เฮ้!”“ใช่แล้ว พวกเรายังว่ายน˺าได้!”“พวกมันไม่กล้าทำอะไรหรอก!”เหลียวซาซามองหยางเหล่ย แล้วคิดในใจผู้ชายคนนี้คิดคำนวณได้อย่างลึกซึ้งมากถึงแม้ว่าจะเกิดความขัดแย้งขึ้นบนเกาะปูวาอยู่หลายครั้ง แต่ประเทศญี่ปุ่นก็ไม่กล้าเริ่มลงมือกับผู้ที่จะเข้ามาปกป้องเกาะปูวาจริงๆถึงจะแสดงท่าทีหยิ่งผยอง แต่ถ้าหากว่าฆ่าคนขึ้นมาจริงๆ ล่ะก็………..เป็นเรื่องยากแน่นอนที่จะพูดถึงผลลัพธ์พวกเขาไม่กล้ายั่วยุประเทศจีน โดยเฉพาะยิ่งเมื่อประเทศจีนกำลังพัฒนาอาวุธดาวเทียมอยู่ตอนนี้สหรัฐฯ ยังต้องระวังจีน แล้วประเทศญี่ปุ่นจะมีความกล้าได้ยังไง?“ซาซา เธออยู่ใกล้ๆ ฉันเอาไว้นะ ฉันจะปกป้องเธอเอง”ก่อนที่จะเริ่มลงมือ หยางเหล่ยก็พูดกับเหลียวซาซา“ไม่จำเป็น ฉันว่ายน˺าได้”เหลียวซาซาเบ้ปาก ก่อนที่จะหันไปมองหลี่ซิน คู่หูของเธอ“ซินซิน เ
