ธอว่ายน˺าเป็นหรือเปล่า?”“ฮิๆ ฉันเคยเรียนตอนมัธยมต้น น่าจะยังไม่ลืมหรอก ไม่ต้องห่วงเรื่องใหญ่แบบนี้ ฉันไม่พลาดหรอก”หลี่ซินกล่าวเช่นนั้น จึงทำให้เหลียวซาซาโล่งใจ จากนั้นเธอก็กระโดดลงน˺าไปก่อนทันทีน˺าทะเลในฤดูใบไม้ร่วงนั้นให้ความรู้สึกหนาวเย็นเล็กน้อยแต่ว่ามันก็ไม่สามารถหยุดยั้งกลุ่มนักศึกษามหาวิทยาลัยที่เลือดในกายกำลังร้อนฉ่าได้คนที่ว่ายน˺าได้ เริ่มกระโดดลงไปในน˺าทะเลทีละคนเหลียวซาซาสูดลมหายใจเข้าไปเต็มปอด แล้วกระโดดลงไปในน˺าด้วยเช่นกันเธอสะพายกระเป๋าเป้เอาไว้ด้านหลัง ด้านในมีเสาที่พับเก็บได้และธงสีแดงไม่ว่ายังไงเธอก็จะต้องปักธงชาติลงไปบนเกาะปูวาให้ได้เมื่อก่อนเหลียวซาซามีฉินเฉาอยู่เคียงข้าง เธอจึงไม่รู้ว่าการเสี่ยงชีวิตนั้นยากลำบากขนาดไหนตอนที่มีฉินเฉาอยู่ด้วย ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น หรือแม้กระทั่งท้องฟ้าจะถล่มลงมา ฉินเฉาก็จะเข้ามาช่วยเธอแต่ตอนนี้เธอจะต้องพึ่งพาตัวเองเธอเชื่อว่า เหลียวซาซา คนอย่างเธอจะต้องทำได้เธอจะต้องทำให้ฉินเฉาได้เห็นว่า เธอไม่ใช่คุณหนูที่ไม่รู้เรื่องรู้ราวอะไรเลยหลังจากที่เธอปักธงลงไปบนเกาะปูวา ทุกคนก็จะคิดว่าเธอนั้นเป็นฮีโร่ ฮิๆด้วยความเชื่อมั่นที่เต็มเปี่ยมของเหลียวซาซา เธอจึงว่ายน˺าอยู่ในน˺าทะเลอันเย็นเยียบได้ว่องไวขึ้นกว่าเดิมฝ่ายหยางเหล่ยนั้นตามเหลียวซาซาไปไม่ทันผู้หญิงคนนี้บ้าไปแล้ว เธอว่ายน˺าได้เหมือนกับกำลังบินแบบนี้ได้ยังไง?เธอควรจะชะลอความเร็วในน˺าเย็นเฉี
