งก็ดังขึ้นมาจากด้านหน้าอย่างกะทันหัน“หยานหยาน เธอทำเครื่องดื่มหรือยัง? ฉันหิวน˺าแล้วนะ!”ผู้หญิงคนนั้นมาเร่งแล้วฉินเฉาจึงต้องยอมแพ้เขาก้าวถอยหลังออกไปสองก้าว พลางมองซ่างกวนหยาน แล้วกล่าวออกมา“เธอกำลังทำเครื่องดื่มอยู่จริง ๆ ด้วย”“ไปตายซะไป!”ซ่างกวนหยานโล่งใจขึ้นมา แต่เมื่อได้ยินฉินเฉาพูดแบบนั้น เธอก็แทบจะพุ่งเข้าไปฉีกกราชากหัวใจของฉินเฉาด้วยความโมโหน่าอายเกินไปแล้วมีผู้ชายพรรค์นี้อยู่ได้ยังไง?“ถ้าพูดอีกล่ะก็ ถ้าพูดอีกล่ะก็ ฉันจะกัดนายให้ตายไปเลย!”ซ่างกวนหยานทำท่าราวกับจะพุ่งเข้ามาหาฉินเฉาด้วยความโมโห“ก็ได้ ก็ได้ ฉันไม่แกล้งเธอแล้ว”ฉินเฉาหัวเราะออกมาทันที ท่าทางของซ่างกวนหยานในตอนนี้ช่างดูน่ารักมากจริง ๆเขายื่นมือข้างหนึ่งไปดึงผ้าม่านที่อยู่ด้านหลังออกมาเขาใช้ผ้าม่านสีแดงพันรอบเอวของซ่างกวนหยาน และห่อหุ้มต้นขากลมกลึงที่สมบูรณ์แบบของเธอเอาไว้น่าเสียดายชะมัดแต่ถ้าหากใส่ผ้ากันเปื้อน มันก็ยิ่งทำให้ดูเย้ายวนมากขึ้นผู้หญิงที่เปลือยเปล่าจนไม่เหลืออะไร จะไม่มีสิ่งล่อตาล่อใจเท่าไหร่นัก แต่ถ้าหากปกปิดบ้าง พอให้เห็นบางอย่างวับ ๆ แวม ๆ นั่นแหละคือวิถีของกษัตริย์ที่แท้จริงฉินเฉาชื่นชมในการออกแบบของตัวเองมากเขาเห็นเข็มกลัดที่วางอยู่อีกด้าน จึงคว้ามันมาจำนวนหนึ่ง และติดเพื่อทำเป็นกระโปรงให้กับซ่างกวนหยาน“เอาล่ะ เสร็จแล้ว!”ฉินเฉาปรบมือ แล้วถอยหลังออกมา มองผลงานของตัวเองด้วยความชื่นชม“ซ่างกวนหยานคนสว
