ยของฉัน เธอคิดว่ามันเป็นยังไงบ้าง?”ซ่างกวนหยานก้มหน้าลงมอง “กระโปรง” ของตัวเอง ที่จริงเธอคิดว่าแค่ใส่มันเอาไว้ เพื่อให้เธอปกปิดความอับอายได้ก็เพียงพอแล้วแต่เธอไม่คาดคิดเลยว่าจะได้เห็นเรื่องที่น่าประหลาดใจแบบนี้กระโปรงตัวนี้สวยมาก อีกทั้งยังพอดีตัวมากอย่างคาดไม่ถึงเมื่อจับคู่กับเสื้อเชิ้ตสีขาวของเธอ มันก็ดูเข้ากันดีมาก“ฉันไม่คิดเลยว่านายจะทำเรื่องแบบนี้ได้จริง ๆ”ซ่างกวนหยานดูดีใจมาก “ฉันคิดว่านายจะเอามาคลุมให้ฉันลวก ๆซะอีก”“จะทำแบบนั้นได้ยังไงล่ะ? สำหรับซ่างกวนคนสวยของฉัน ฉันต้องแสดงพลังออกมา 200% อยู่แล้วไม่ใช่เหรอ?”ฉินเฉาคลี่ยิ้ม “แต่ฉันว่าถ้าเปลือยต้นขาแบบก่อนหน้านี้ จะดูสวยยิ่งกว่านี้อีก”“ไปตายซะ!”ซ่างกวนหยานมองค้อนใส่ฉินเฉา จากนั้นจึงลงมือชงกาแฟสองแก้ว แก้วหนึ่งส่งให้ฉินเฉา และเดินถืออีกแก้วไปยังห้องนักบินฉินเฉาจ้องมองกาแฟร้อน ๆ ในมือ แล้วอดไม่ได้ที่จะยิ้มออกมาอะแฮ่ม ซ่างกวนหยาน คราวหน้าหมาป่าตัวนี้จะต้องกินเธออย่างแน่นอน“โอ้โห! ดูเหมาะมากเลย!”เมื่อหลิวจางเห็นซ่างกวนหยานสวมเสื้อเชิ้ตสีขาว และผ้ากันเปื้อนสีแดง เธอก็นึกประหลาดใจขึ้นมา “ละสายตาไปแค่แป๊บเดียว เธอก็เปลี่ยนไปตั้งขนาดนี้แล้ว เธอไม่ต้องเป็นแอร์โฮสเตสแล้วล่ะ ไปเป็นนางแบบเถอะ”“ไปไกล ๆ เลย ฉันไม่อยากจะพูดถึงเรื่องนี้เท่าไหร่หรอกนะ ฉันจะชงกาแฟให้เธอ แต่ดันถูกกระแสลมพัดเครื่องบิน จนทำกาแฟหกใส่แม้แต่เสื้อผ้าก็ยังใส่ไม่ได้ ฉิ
