ฉาก็พลันเต้นรัวอย่างไม่เป็นจังหวะผู้หญิงคนนี้ช่างร้ายกาจจริง ๆ“ถ้าฉันถอดเสื้อผ้าออก แล้วฉันจะใส่อะไรล่ะ…..”“โอ้ ฉันมีเสื้อเชิ้ต”ฉินเฉาหยิบเสื้อเชิ้ตสีขาวออกมาจากแหวนมิตินี่คือชุดที่หลงเบลเคยขอให้เขาใส่เสื้อเชิ้ตสีขาว เนกไทสีแดง และกางเกงสีดำนั่นแสดงให้เห็นว่าสถานะของเขาคือเจ้าหน้าที่ตำแหน่งใหญ่ของสมาคมต้าฉิน“นะ นี่มัน…..”ดวงตาคมสวยของซ่างกวนหยานกลอกไปมา ใบหน้าของเธอก็พลันแดงระเรื่อให้ใส่แค่นี้เหรอ…..ให้ตายเถอะ ได้ยินมาว่าพวกผู้ชายมีสิ่งที่เรียกกันว่า แผนการเสื้อเชิ้ตสีขาวถ้าหากใส่แค่เพียงเสื้อเชิ้ตสีขาว….. และท่อนขาด้านล่างเปลือยเปล่า…..ฉินเฉาจะเลือดกำเดาไหลออกมามั้ย…..ที่จริงแล้วมันก็น่าลองดูเหมือนกัน…..แต่ถ้าหากเธอเปลี่ยนเสื้อผ้า เธอก็ไม่ควรที่จะปล่อยให้หมอนี่ เห็นในสิ่งที่ไม่ควรจะเห็นไม่ใช่เหรอ?เขาช่างเป็นคนที่แย่จริง ๆให้ตายเถอะความคิดในหัวของซ่างกวนหยานกำลังตีกันไปมาอย่างยุ่งเหยิง“เปลี่ยนเถอะ เธอจะได้ไม่ต้องรู้สึกอึดอัดไง กาแฟเหนียว ๆ มันเลอะตัวเธอหมดแล้วนะ”ฉินเฉาเกลี้ยกล่อมซ่างกวนหยานต่อไป“เปลี่ยนก็เปลี่ยน จริง ๆ เลย”ซ่างกวนหยานคว้าเสื้อเชิ้ตสีขาวมา แล้วชี้นิ้วออกไปข้างนอก“ส่วนนายน่ะ ออกไปได้แล้ว”“โอ้ ยังจะต้องมาอายอะไรกันอีก? ก็ไม่ใช่ว่าฉันจะไม่เคยเห็นนี่?”“ออกไปได้แล้วย่ะ!”ซ่างกวนหยานผลักฉินเฉาออกไปฉินเฉาไม่มีทางเลือก จึงต้องเดินกลับมาที่ห้องโดยสารอีกครั้งแต่เขารู้สึกเบื่อม
